
Een meldpunt voor kwetsbaarheden: security.txt en responsible disclosure
Vroeg of laat vindt iemand buiten je organisatie een lek in je website, je klantportaal of je mailomgeving. Of je dat hoort, hangt af van één ding: weet die persoon waar hij het kwijt kan? Een security.txt-bestand en een kort responsible disclosure-beleid regelen dat, en ze kosten minder werk dan de eerste melding die verkeerd terechtkomt.
Een security.txt-bestand op een vaste plek van je domein vertelt een onderzoeker waar hij een kwetsbaarheid meldt. Zonder dat belandt de melding bij info@, op sociale media of nergens.
Het beleid erachter is kort: wat in scope is, wat een melder wel en niet mag, binnen welke termijn je reageert en wat je toezegt. Het moet vooral intern werken: iemand leest de mailbox en weet wie het systeem bezit.
Een betaald bug bounty-programma is pas zinvol als meldingen al snel en goed worden afgehandeld. Voor de meeste organisaties is een coordinated vulnerability disclosure-beleid genoeg.
Waarom iemand je een kwetsbaarheid wil melden
De meeste meldingen komen niet van criminelen maar van mensen die iets tegenkwamen: een beveiligingsonderzoeker, een student, een klant die zag dat hij in het portaal de factuur van een ander kon openen, of een collega van een leverancier. Ze willen het kwijt, en ze zoeken een adres. Vinden ze niets, dan gaat de mail naar info@ en ligt hij een week bij de verkoopafdeling, of zetten ze het na een tijdje openbaar.
In Nederland heet de werkwijze sinds een aantal jaren coordinated vulnerability disclosure (CVD); responsible disclosure is de oudere naam en wordt nog veel gebruikt. Het idee is hetzelfde: de melder geeft je de tijd om het lek te dichten voordat er iets over naar buiten komt, en jij belooft serieus te reageren. Het NCSC heeft er een leidraad voor gepubliceerd die als vertrekpunt goed bruikbaar is.
Het punt is niet dat je meldingen gaat uitlokken. Ze komen toch. Het punt is dat je bepaalt hoe ze binnenkomen.
Wat security.txt is en wat erin hoort
Security.txt is een klein tekstbestand dat je publiceert op /.well-known/security.txt van je domein. Het is vastgelegd in RFC 9116 en het doet één ding: een onderzoeker of een scanner ziet daar in één oogopslag waar en hoe hij een kwetsbaarheid meldt. Voor Nederlandse overheden staat het op de lijst van verplichte open standaarden van het Forum Standaardisatie (pas toe of leg uit); voor bedrijven is het niet verplicht, maar het is wel de plek waar een melder kijkt.
- Contact (verplicht): een mailadres of webformulier. Gebruik een gedeelde mailbox, nooit het adres van één persoon die over een jaar weg is.
- Expires (verplicht): een datum waarna het bestand niet meer als geldig geldt. De RFC raadt aan die niet verder dan een jaar vooruit te zetten.
- Policy: een link naar je disclosure-beleid.
- Preferred-Languages: in welke talen je meldingen leest, bijvoorbeeld nl en en.
- Encryption en Canonical: een publieke sleutel voor versleutelde meldingen, en het adres waar het officiële bestand staat.
De klassieke fout is de verlopen datum. Het bestand wordt één keer geplaatst, het Expires-veld verloopt, en een zorgvuldige melder concludeert dat het meldpunt niet meer bestaat. Zet de vervaldatum in dezelfde agenda als het verlengen van je certificaten. En vergeet de andere domeinen niet: een webshop of klantportaal op een eigen domein hoort een eigen bestand te hebben.
Het beleid erachter: vijf afspraken
Het responsible disclosure-beleid waar security.txt naar verwijst, hoeft niet lang te zijn. Een pagina met deze vijf onderdelen is genoeg:
- Scope. Welke domeinen en systemen meldingen mogen betreffen, en welke niet. Systemen van een leverancier, zoals een SaaS-pakket, horen vaak niet in jouw scope; zeg waar de melder dan heen kan.
- Spelregels voor de melder. Niet meer gegevens inzien of downloaden dan nodig om het lek aan te tonen, niets wijzigen of verwijderen, geen aanvallen die de dienst platleggen, geen social engineering van medewerkers en geen fysieke toegang.
- Termijnen. Binnen hoeveel werkdagen de melder een ontvangstbevestiging krijgt, wanneer een eerste beoordeling, en dat publicatie in overleg gebeurt nadat het lek gedicht is.
- Wat je toezegt. Dat je geen aangifte doet als de melder zich aan de regels houdt, en dat je zijn gegevens niet zonder toestemming deelt. Let op: zo’n toezegging bindt jouw organisatie, niet het Openbaar Ministerie.
- Beloning. Of je iets geeft, en zo ja wat. Verplicht is het niet; een vermelding op een bedankpagina is gebruikelijk. Zeg het vooraf, dan hoeft er achteraf niet over onderhandeld te worden.
Wat er gebeurt als de melding binnenkomt
Een meldpunt dat niemand leest, is erger dan geen meldpunt: de melder heeft zich aan de regels gehouden en hoort niets. Spreek daarom vooraf af wie de mailbox leest, wie vervangt bij vakantie, en wat de volgende stappen zijn:
- Ontvangst bevestigen, ook als je nog niet weet of het klopt.
- Reproduceren en de ernst bepalen. Kan iemand alleen iets zien, of ook iets wijzigen? Gaat het om persoonsgegevens?
- De eigenaar van het systeem vinden. Vaak is dat niet je eigen IT maar het webbureau, de SaaS-leverancier of de hostingpartij. Zorg dat je contracten zeggen dat zij zo’n melding binnen een termijn oppakken.
- Toetsen of het een datalek is. Heeft iemand werkelijk persoonsgegevens kunnen inzien, dan kan de meldplicht van de AVG gelden, met 72 uur na ontdekking. Valt je organisatie onder NIS2, dan kan daarnaast een incidentmelding nodig zijn.
- De melder op de hoogte houden tot het lek gedicht is, en samen afspreken wat er gepubliceerd wordt.
Een periodieke kwetsbaarhedenscan vindt veel van wat een melder zou vinden, eerder en op jouw tijd. Het meldpunt is het vangnet voor wat de scan mist.
De mails die geen melding zijn
Wie een security.txt publiceert, krijgt ook mail van mensen die een gratis scanner over je domein hebben gehaald: een ontbrekende header, een SPF-record dat strenger kan, een versienummer in een foutmelding. Daarbij hoort vaak de vraag om een beloning, soms met een ondertoon van druk. Dat heet in de branche een beg bounty.
Drie vuistregels. Lees elke melding inhoudelijk, want ook een slordige mail kan iets echts bevatten. Antwoord volgens je beleid, met dezelfde tekst voor iedereen: dank, een beoordeling, en de verwijzing naar wat je wel en niet beloont. En betaal nooit onder druk buiten je beleid om: dan heb je het volgende verzoek al besteld.
Een bevinding zonder beloning kan nog steeds een terechte bevinding zijn. Repareer het dan gewoon.
Bug bounty: pas als de rest werkt
Een bug bounty-programma gaat een stap verder: je nodigt onderzoekers actief uit om te zoeken en je betaalt per geldige bevinding, meestal via een gespecialiseerd platform dat de melders screent en de eerste triage doet. Dat levert meer meldingen op, en daar zit precies de vraag: kun je die verwerken?
Een bug bounty is zinvol voor een organisatie met een eigen webapplicatie of product, een vast team dat lekken repareert, en een CVD-proces dat al loopt. Voor de meeste organisaties zonder eigen software is het te vroeg: de systemen zijn van leveranciers, en elke bevinding moet dan door hen opgelost worden. Begin daar met security.txt, een beleid en een periodieke pentest.
Twee ontwikkelingen maken het onderwerp ook voor wie niets betaalt relevanter. NIS2 geeft de nationale CSIRT’s een rol als coördinator van kwetsbaarheidsmeldingen, en de Cyber Resilience Act verplicht fabrikanten van producten met digitale onderdelen tot een beleid voor het melden en afhandelen van kwetsbaarheden.
Waar ons werk ophoudt
Wat wij doen. Wij zetten security.txt op je domeinen en bewaken de vervaldatum, richten de gedeelde meldmailbox in, en helpen bij de triage van meldingen over systemen die wij beheren: reproduceren, ernst bepalen, repareren of doorzetten naar de leverancier die het systeem bezit. Wij zijn ISO/IEC 27001-gecertificeerd en hebben zelf een meldproces voor kwetsbaarheden.
Wat wij niet doen. Wij zijn geen jurist en stellen de juridische tekst van je beleid niet op; wat je toezegt aan een melder, laat je toetsen. Wij draaien geen bug bounty-platform, betalen geen beloningen namens jou en zijn geen CSIRT. Een lek in software van een derde lossen wij niet op in die software: dat doet de leverancier, en wij zorgen dat hij het weet.
Vragen die we hierover krijgen
De vijf die het vaakst terugkomen.
Wat is security.txt?
Security.txt is een tekstbestand op /.well-known/security.txt van je domein, vastgelegd in RFC 9116. Het vertelt onderzoekers waar en hoe ze een kwetsbaarheid melden. Verplicht zijn een contactadres en een vervaldatum; een link naar je disclosure-beleid en de talen die je leest zijn aan te raden.
Is security.txt verplicht?
Voor bedrijven niet. Voor Nederlandse overheden staat het op de lijst van open standaarden van het Forum Standaardisatie, met het principe pas toe of leg uit. Ook zonder verplichting is het de eerste plek waar een melder kijkt, dus het voorkomt dat een melding verkeerd terechtkomt.
Wat is het verschil tussen responsible disclosure en een bug bounty?
Responsible disclosure, tegenwoordig vaak coordinated vulnerability disclosure genoemd, is een afspraak over hoe een gevonden lek wordt gemeld en afgehandeld. Een bug bounty is een programma waarin je onderzoekers actief uitnodigt en per geldige bevinding beloont. Het eerste heeft elke organisatie nodig, het tweede alleen wie de meldingen ook kan verwerken.
Moet je een melder van een kwetsbaarheid betalen?
Nee, tenzij je beleid dat belooft. Een bedankje of een vermelding op een bedankpagina is gebruikelijk. Zet in je beleid vooraf wat je wel en niet beloont, en betaal nooit onder druk buiten dat beleid om.
Kunnen jullie ons disclosure-beleid juridisch opstellen?
Nee. Wij zijn geen jurist. Wij zetten security.txt en de meldmailbox op en helpen met de technische afhandeling van meldingen over systemen die wij beheren. De juridische formulering, zoals wat je een melder toezegt, laat je toetsen door een jurist.
Verder lezen
Waar een meldpunt op aansluit.
Zullen we je meldpunt vandaag nog inrichten?
Wij zetten security.txt op je domeinen, richten de meldmailbox in en spreken af wie wat doet als er een melding binnenkomt. Het juridische deel van je beleid laten we aan je jurist.
Praktische IT-kennis in je inbox
Nieuwe gidsen over beheer, beveiliging en de werkplek, geschreven door de mensen die het werk doen. Geen verkooppraat, en afmelden kan met één klik.