
DORA wetgeving voor ICT-leveranciers: wat de DORA-verordening via je klant van je vraagt
De DORA wetgeving geldt sinds 17 januari 2025 voor banken, verzekeraars, betaalinstellingen en andere financiële ondernemingen. Toch komt ze vaak het eerst binnen bij hun leveranciers: als contractbijlage, als vragenlijst of als verzoek om een exitplan. Dit stuk is voor die kant van de tafel: wat de DORA-verordening via je klant van je vraagt, wat je nu al klaar kunt zetten en waar je verantwoordelijkheid ophoudt.
DORA verplicht de financiële onderneming, niet de leverancier. Wat bij jou terechtkomt, komt via het contract, en de verordening schrijft voor wat daarin moet staan.
Ondersteunt je dienst een kritieke of belangrijke functie, dan wordt het zwaarder: auditrecht, een getest continuïteitsplan, deelname aan tests en een exitstrategie met overgangsperiode.
Zet vóór de eerste vraag klaar: een dienstbeschrijving met locaties, een overzicht van je onderaannemers, je incidentprocedure en een exitplan dat je zelf kunt nakomen.
Voor wie de DORA-verordening geldt, en waarom ze bij jou belandt
De Digital Operational Resilience Act (Verordening (EU) 2022/2554) geldt sinds 17 januari 2025 rechtstreeks in alle EU-lidstaten. Ze richt zich op financiële entiteiten: banken, verzekeraars, beleggingsondernemingen, betaal- en elektronischgeldinstellingen, cryptodienstverleners, pensioenfondsen en nog een reeks andere. In Nederland houden DNB en de AFM toezicht, in België de NBB en de FSMA.
Een gewone IT-leverancier staat niet in die lijst. De verordening zegt uitdrukkelijk dat de financiële onderneming verantwoordelijk blijft voor wat ze uitbesteedt. Alleen een kleine groep grote aanbieders, die de Europese toezichthouders als kritieke ICT-derde aanbieder aanwijzen, krijgt rechtstreeks toezicht. Voor alle anderen komt DORA via de klant: in het contract, in het register dat de klant moet bijhouden en in de vragen die zijn toezichthouder hem stelt.
Vrijblijvend is het daarmee niet. Wat de klant moet kunnen aantonen, moet jij kunnen leveren. Een leverancier die dat niet kan, wordt bij de volgende contractherziening een risico in plaats van een partner.
Wat de DORA wetgeving in je contract zet
Artikel 30 van de verordening somt op wat een contract met een ICT-aanbieder minstens moet bevatten. Over de onderwerpen valt dus weinig te onderhandelen, over de uitwerking wel. Voor elke dienst gaat het om:
- Een volledige beschrijving van de functies en diensten, en of je mag onderaanbesteden en onder welke voorwaarden.
- De locaties: in welke landen de dienst wordt geleverd en waar de gegevens worden verwerkt en opgeslagen, met de plicht om een wijziging vooraf te melden.
- Bescherming van gegevens: beschikbaarheid, integriteit en vertrouwelijkheid, en hoe de klant zijn gegevens terugkrijgt bij een faillissement, een stopzetting of het einde van het contract.
- Serviceniveaus, en hoe die worden bijgewerkt.
- Hulp bij een ICT-incident dat met jouw dienst samenhangt, onder voorwaarden die vooraf vastliggen.
- Medewerking met de toezichthouder van de klant.
- Opzegrechten en minimale opzegtermijnen, en je deelname aan de bewustwordingsprogramma’s van de klant als die daarom vraagt.
De meeste klanten leggen dit vast in een DORA-bijlage naast het bestaande contract. Lees die als een lijst met toezeggingen en niet als standaardtekst: elke regel is iets wat je later moet waarmaken, ook om drie uur ’s nachts.
Kritieke of belangrijke functie: het onderscheid dat alles verzwaart
De klant bepaalt of jouw dienst een kritieke of belangrijke functie ondersteunt. Dat is zijn afweging en niet de jouwe, maar het verandert wel wat je moet leveren. Voor die diensten komen er bovenop:
- Meetbare serviceniveaus met precieze kwantitatieve en kwalitatieve doelen, zodat de klant kan bijsturen als je ze niet haalt.
- Een continuïteitsplan dat je test, en beveiligingsmaatregelen die passen bij het niveau dat de klant moet halen.
- Deelname aan tests, waaronder de dreigingsgestuurde penetratietests (TLPT) die grotere financiële ondernemingen moeten laten uitvoeren.
- Onbeperkt recht op toegang, inspectie en audit, voor de klant, voor een partij die hij aanwijst en voor de toezichthouder.
- Een exitstrategie met een verplichte, passende overgangsperiode.
Vraag het daarom aan het begin: valt onze dienst bij jullie onder een kritieke of belangrijke functie? Het antwoord bepaalt of je een lichte bijlage tekent of een programma aangaat. Dat hoort in je planning en je prijsopbouw, niet in een verrassing halverwege.
Incidentmelding: jouw klok loopt vóór die van de klant
De financiële onderneming moet ernstige ICT-incidenten classificeren en melden aan haar toezichthouder, met een eerste melding binnen uren en daarna een tussentijds rapport en een eindrapport. Dat melden doet de klant, niet jij. Maar hij kan pas classificeren als hij weet wat er speelt, en dat hoort hij vaak het eerst van jou.
- Een meldtermijn naar de klant die korter is dan de zijne. Spreek af binnen hoeveel tijd je een vermoedelijk incident doorgeeft, ook buiten kantooruren, en aan wie. Een melding die pas de volgende werkdag aankomt, is voor hem te laat.
- De gegevens die hij nodig heeft om te classificeren: welke diensten en gebruikers geraakt zijn, hoe lang, welke gegevens, en of het zich herhaalt. Maak daar een vast formulier van.
- Een vast aanspreekpunt aan beide kanten, met een vervanger. Op de dag zelf is er geen tijd om uit te zoeken wie de melding in ontvangst neemt.
- Logboeken die je bewaart en kunt overhandigen, want het eindrapport vraagt om een oorzaak en die staat in jouw systemen.
Wat je in het eerste uur zelf doet, staat in ons stuk over het eerste uur na een incident.
Een exitplan dat je zelf kunt nakomen
DORA eist dat de klant voor kritieke en belangrijke functies een exitstrategie heeft die hij kan uitvoeren zonder zijn bedrijfsvoering te verstoren. Hij schrijft die strategie, maar hij kan dat alleen met jouw input. Wees daarin eerlijk: een exitplan dat er goed uitziet en dat jij niet kunt waarmaken, valt bij de eerste toetsing door de mand.
- Wat je meegeeft: gegevens in een bruikbaar formaat, configuraties, documentatie, beheeraccounts en logboeken.
- Hoe lang je blijft leveren na een opzegging, tijdens de overgangsperiode, en onder welke voorwaarden.
- Wat je doet als het contract eindigt in een geschil, want juist dan is medewerking nodig.
- Wanneer de overdracht is getest. Gegevens die aantoonbaar zijn teruggezet bij een andere partij of in een eigen omgeving van de klant, zeggen meer dan een plan op papier.
Hoe zo’n overstap verloopt als het echt zover is, beschrijven we in van IT-leverancier wisselen.
Onderaannemers en locaties: de keten achter je dienst
De klant moet een register bijhouden van al zijn contracten met ICT-aanbieders, en dat register gaat verder dan jouw naam. Het vraagt ook naar de keten: welke onderaannemers een kritieke of belangrijke functie mee ondersteunen, en vanuit welk land. Een datacenter, een cloudplatform, een softwareleverancier waar je zelf op leunt: ze horen erin.
Leg daarom zelf een overzicht aan voordat de klant erom vraagt: per dienst welke derde partijen betrokken zijn, wat ze doen, waar ze leveren en of ze bij gegevens van de klant komen. Spreek ook af hoe je een wijziging in die keten vooraf meldt. Een nieuwe onderaannemer die je stil inzet, kan voor de klant een contractbreuk zijn.
Hier raken DORA en de AVG elkaar. Komt een onderaannemer bij persoonsgegevens, dan staat hij al in je verwerkersovereenkomst. Houd die twee lijsten gelijk, anders geef je twee verschillende antwoorden op dezelfde vraag.
Wat je als leverancier nu klaarzet
De vragen komen meestal in dezelfde volgorde: eerst een vragenlijst, dan een contractbijlage, dan een verzoek om het exitplan en de testresultaten. Wie de antwoorden al heeft, onderhandelt over inhoud in plaats van te zoeken.
- Een dienstbeschrijving per dienst, met de locaties van levering en opslag.
- Je ketenoverzicht van onderaannemers, zoals hierboven.
- Je incidentprocedure, met meldtermijn, aanspreekpunten en het meldformulier.
- Je continuïteitsplan en de laatste testuitkomst, met datum.
- Een exitplan per dienst dat je zelf kunt nakomen.
- Je certificaten, met de kanttekening die erbij hoort. Een ISO/IEC 27001-certificaat laat zien dat je informatiebeveiliging beheerst, maar het is geen DORA-verklaring. Het beantwoordt een deel van de vragen, niet alle.
Valt je eigen organisatie onder NIS2? Voor financiële ondernemingen gaat DORA voor als specifiekere regeling, maar voor jou als leverancier kan NIS2 rechtstreeks gelden. Veel maatregelen overlappen, dus één set documenten die beide dekt, scheelt dubbel werk.
Waar ons werk ophoudt
Wat wij doen. Wij zijn zelf een IT-leverancier en zitten dus aan dezelfde kant van de tafel. Wij leveren de technische kant die in een DORA-contract terechtkomt: dienstbeschrijvingen met locaties, een incidentprocedure met meldtermijnen, continuïteitsplannen die we testen, een exitplan dat we zelf kunnen nakomen, en documentatie en beheeraccounts op naam van de klant. Onze eigen processen zijn geborgd onder ISO 9001, ISO/IEC 27001 en ISO 14001.
Wat wij niet doen. Wij zijn geen jurist en geen toezichthouder. Wij beoordelen niet of een contract aan de DORA-verordening voldoet, wij bepalen niet of een dienst een kritieke of belangrijke functie ondersteunt, wij classificeren geen incidenten voor de klant en wij melden niets aan DNB, de AFM of een andere toezichthouder. Wij verklaren ook niemand DORA-compliant. De financiële onderneming blijft volgens de verordening zelf verantwoordelijk voor wat ze uitbesteedt. Laat de juridische kant toetsen door een jurist die de financiële regelgeving kent.
Vragen die we hierover krijgen
De vijf die het vaakst terugkomen.
Geldt de DORA wetgeving ook voor IT-leveranciers?
Niet rechtstreeks, op een kleine groep grote aanbieders na die de Europese toezichthouders als kritiek aanwijzen. De verordening verplicht de financiële onderneming, en die moet de eisen doorzetten in haar contracten met ICT-aanbieders. Als leverancier merk je DORA dus via je klant: in een contractbijlage, een vragenlijst en verzoeken om plannen en testresultaten.
Wat moet er volgens DORA in een contract met een ICT-leverancier staan?
Onder meer een volledige dienstbeschrijving, de locaties van levering en gegevensverwerking, afspraken over gegevensbescherming en het teruggeven van gegevens, serviceniveaus, hulp bij ICT-incidenten, medewerking met de toezichthouder en opzegrechten. Ondersteunt de dienst een kritieke of belangrijke functie, dan komen er meetbare serviceniveaus, een getest continuïteitsplan, auditrechten, deelname aan tests en een exitstrategie bij.
Moet een IT-leverancier incidenten melden onder DORA?
Melden aan de toezichthouder doet de financiële onderneming zelf. De leverancier moet de klant wel snel en volledig genoeg informeren om dat op tijd te kunnen doen, en helpen bij het onderzoek. Spreek daarom een meldtermijn naar de klant af die korter is dan die van de klant naar zijn toezichthouder.
Sinds wanneer geldt DORA?
De verordening is in januari 2023 in werking getreden en geldt sinds 17 januari 2025. Vanaf die datum moeten financiële ondernemingen aan de eisen voldoen, ook voor contracten met ICT-aanbieders die al liepen.
Kunnen jullie ons DORA-compliant verklaren?
Nee. Wij zijn geen jurist en geen toezichthouder, en de verantwoordelijkheid ligt volgens de verordening bij de financiële onderneming. Wat wij wel doen, is als leverancier de technische afspraken leveren en nakomen: dienstbeschrijving, incidentprocedure, continuïteitsplan, exitplan en documentatie. De juridische toets hoort bij een jurist.
Verder lezen
Waar dit stuk op aansluit.
Een IT-partner die DORA-vragen kan beantwoorden?
Beheren wij je IT, of overweeg je dat, dan leveren wij de dienstbeschrijving, de incidentprocedure en het exitplan die je klanten in de financiële sector van je vragen. De juridische toets laten we aan je jurist.
Praktische IT-kennis in je inbox
Nieuwe gidsen over beheer, beveiliging en de werkplek, geschreven door de mensen die het werk doen. Geen verkooppraat, en afmelden kan met één klik.