
Apparaten beheren die niet van jou zijn: BYOD in de praktijk
Bijna elke organisatie heeft BYOD, of er nu een BYOD-beleid ligt of niet. Zodra iemand zijn werkmailbox aan zijn eigen telefoon toevoegt, staan je bedrijfsgegevens op een apparaat dat niet van jou is, dat je niet kunt inzien en dat je niet kunt wissen zonder eerst een gesprek. Dat is bring your own device, of je het zo noemt of niet.
Bijna elke organisatie heeft al BYOD; de enige vraag is of die regeling bewust is gekozen of vanzelf is ontstaan.
Beheer de gegevens en niet het apparaat: beleid op app-niveau houdt je gegevens onder controle en laat de telefoon zelf met rust.
De maatstaf voor de hele regeling is wat er gebeurt op iemands laatste werkdag.
Twee manieren om het mis te doen
De vraag is niet of je het toestaat. In de meeste organisaties is dat besluit jaren geleden al informeel genomen. De vraag is of de regeling bewust is gekozen of toevallig zo is gegroeid.
Organisaties komen meestal op een van twee ongelukkige plekken uit.
Volledig beheer op privéapparaten. IT schrijft de telefoon in bij hetzelfde beheerplatform als de bedrijfslaptops, met hetzelfde beleid. Technisch is dat netjes, en in de praktijk loopt het vast. Mensen nemen het je kwalijk, sommigen weigeren, en wie wel meedoet ontdekt dat een wis van het apparaat ook de eigen foto’s meeneemt. De naleving zakt, er ontstaan omwegen, en je houdt minder zicht over dan je had.
Helemaal niets. Wie mail op zijn telefoon wil, zet hem erop, zonder enige voorwaarde. Er is geen overzicht, geen manier om toegang in te trekken als iemand vertrekt, en geen antwoord als een klant vraagt hoe je bedrijfsgegevens op mobiele apparaten beschermt.
De werkbare positie ligt daartussen, en die volgt uit één andere manier van kijken: beheer de gegevens, niet het apparaat.
Beheer de gegevens, niet het apparaat
Moderne platforms laten je beleid toepassen op de app en de gegevens daarin, in plaats van op de hele telefoon. De zakelijke mailapp kan een pincode vereisen, kopiëren en plakken naar privéapps blokkeren, voorkomen dat bijlagen in de lokale opslag belanden, en los van al het andere op het toestel gewist worden.
De medewerker houdt zijn telefoon. Jij houdt de controle over je gegevens. Vertrekt iemand, dan haal je de bedrijfscontainer weg en blijven de foto’s onaangeroerd.
Dat onderscheid doet er juridisch net zo goed toe als praktisch. Beheerrechten eisen over het privébezit van een medewerker roept vragen op over privacy en proportionaliteit, en beleid op app-niveau omzeilt die grotendeels. Het is ook een veel makkelijker gesprek.
Bepaal wat BYOD mag bereiken
Niet elk systeem hoeft op een privéapparaat beschikbaar te zijn. Verdeel je systemen over drie groepen en leg de uitkomst vast:
Prima op BYOD. Mail, agenda, chat, het intranet. Veel gemak, gemiddelde gevoeligheid, en goed af te dekken met maatregelen op app-niveau.
Alleen onder voorwaarden. Documentopslag, CRM, bedrijfsapplicaties. Beschikbaar, maar alleen via beheerde apps met het containerbeleid afgedwongen, en alleen op een apparaat dat aan de minimumeisen voldoet.
Alleen op bedrijfsapparaten. Beheerconsoles, financiële systemen, alles waar een inbraak zwaar aankomt. Maak hier geen uitzondering voor het gemak; beheertoegang vanaf een onbeheerde privételefoon maakt veel ander werk ongedaan.
Minimumeisen die het vragen waard zijn
Ook in de lichtste regeling zijn een paar voorwaarden redelijk, en die dwing je af via app-beleid in plaats van via apparaatbeheer:
- Een schermvergrendeling op het toestel
- Een besturingssysteem dat nog beveiligingsupdates krijgt
- Niet gejailbreakt of geroot
- Een pincode of biometrie op de container met bedrijfsapps
- De mogelijkheid voor de organisatie om de bedrijfscontainer op afstand te verwijderen
Dat laatste punt hoort met zoveel woorden in het beleid te staan, in gewone taal, zodat niemand er later door verrast wordt.
Schrijf op wat je wel en niet kunt zien
Dit is het deel dat bepaalt of mensen de regeling vertrouwen. De meeste weerstand tegen BYOD komt voort uit het terechte vermoeden dat de organisatie meer kan zien dan ze zegt.
Zet op papier, in taal die iemand zonder technische achtergrond kan lezen: wat de organisatie kan zien (doorgaans het toestelmodel, de versie van het besturingssysteem, en of de bedrijfscontainer aanwezig is en aan de eisen voldoet), wat ze niet kan zien (privéapps, foto’s, berichten, surfgedrag, locatie), en wat er gebeurt als iemand vertrekt of het toestel kwijtraakt.
Eén A4 dat dit helder zegt, haalt de meeste bezwaren weg. En het dwingt je na te gaan of wat je belooft ook echt klopt met de configuratie die je hebt uitgerold.
Het gesprek over de kosten
BYOD wordt vaak gebracht als besparing. Dat is het deels wel en deels niet. Je bespaart op hardware. Je geeft uit aan licenties voor het beheerplatform, aan ondersteuning voor meer soorten toestellen en besturingssysteemversies, en aan de supportvragen die horen bij mensen die apparaten gebruiken die jij niet hebt gekozen.
Er zit ook een kant van redelijkheid aan. Als een eigen telefoon echt nodig is om het werk te doen, dragen sommige organisaties bij aan het toestel of het abonnement. Dat is een beleidsbesluit en geen technisch besluit, maar het is de moeite waard om het bewust te nemen en niet bij verzuim.
Uitdiensttreding is de echte toets
De maatstaf voor een BYOD-regeling is wat er gebeurt op iemands laatste werkdag. Kun je de bedrijfsgegevens met één handeling van de privételefoon halen, bevestigen dat het gelukt is, en alles wat persoonlijk is laten staan, dan werkt de regeling.
Is het eerlijke antwoord “we vragen ze de app te verwijderen”, dan heb je geen BYOD. Dan heb je gegevens op apparaten waar je geen enkele band mee hebt, en dat is precies de situatie die het beleid moest voorkomen.
Beginnen waar je nu staat
Is BYOD in jouw organisatie nu nog informeel geregeld, dan heb je geen project nodig om dat recht te zetten. Drie stappen brengen je het grootste deel van de weg:
- Zoek uit welke privéapparaten nu bedrijfsmail binnenhalen. Je identiteitsprovider weet het.
- Zet beveiliging op app-niveau aan voor de bedrijfsapps, en geef mensen een datum waarvóór ze moeten voldoen.
- Schrijf dat beleid van één A4, inclusief wat je wel en niet kunt zien, en stuur het naar iedereen.
Dat is een week werk, geen kwartaal. Wat het oplevert is het verschil tussen een regeling die je hebt gekozen en een die je gewoon is overkomen.
Vragen die we hierover krijgen
De vragen die het vaakst opkomen zodra dit op tafel ligt.
Mogen we van medewerkers eisen dat ze hun eigen telefoon voor het werk gebruiken?
Dat is eerst een arbeidsrechtelijke vraag en pas daarna een technische, en het antwoord verschilt per land en per contract. Waar een eigen toestel echt nodig is om het werk te doen, dragen sommige organisaties bij aan de kosten. Neem dat besluit bewust en niet bij verzuim.
Kunnen we iemands privételefoon wissen?
Dat zou niet nodig moeten zijn. Met beheer op app-niveau verwijder je de bedrijfscontainer en blijft alles wat persoonlijk is onaangeroerd, en dat is de regeling waar je naartoe wilt. Een volledige wis van privébezit is waar de conflicten beginnen.
En mensen die weigeren iets te installeren?
Geef ze een route die dat niet vraagt: toegang alleen via de browser, of een bedrijfstoestel voor functies die echt mobiel moeten zijn. Weigeren gaat meestal over vertrouwen en niet over de app, en daarom loont het om op te schrijven wat je wel en niet kunt zien.
Bespaart BYOD echt geld?
Deels. Je bespaart op hardware en je geeft uit aan beheerlicenties, aan ondersteuning voor meer soorten toestellen, en aan de supportvragen die horen bij hardware die jij niet hebt gekozen. Het is een ruil, geen besparing.
Waar dit bij ons onder valt
De diensten waar dit onderwerp bij hoort.
Weet je welke privételefoons je bedrijfsmail binnenhalen?
Je identiteitsprovider weet het al. Wij maken daar een lijst van, plus een beleid van één A4 waarin staat wat je wel en niet kunt zien. Ongeveer een week doorlooptijd, en het grootste deel daarvan is wachten tot iedereen heeft voldaan.
Praktische IT-kennis in je inbox
Nieuwe gidsen over beheer, beveiliging en de werkplek, geschreven door de mensen die het werk doen. Geen verkooppraat, en afmelden kan met één klik.