Azure, AWS ya da olduğunuz yerde kalmak
Platform sorusu nadiren tekniktir. Hâlihazırda hangi lisansları ödediğiniz, ekibinizin hangi becerilere sahip olduğu ve hangi uygulamaların kımıldamayı reddettiğiyle ilgilidir. Bu üç yanıt, genelde kimse karşılaştırma tablosu açmadan kararı verir.
Zaten Microsoft 365 kullanan orta ölçekli kurumların çoğu için en az direnç gösteren yol Azure’dur: kimlik, lisanslama ve destek tek yerde durur. İş yükü özel geliştirilmiş bir uygulamaysa, geliştirme ekibi zaten orada çalışıyorsa ya da belirli yönetilen hizmetler ikinci bir platformu haklı çıkarıyorsa AWS daha güçlü seçimdir.
Yerinde kalmak hâlâ geçerli bir yanıttır. VMware’deki lisans değişikliklerinden bu yana kurumların genel buluta değil Nutanix ya da Proxmox’a geçtiğini görüyoruz; özellikle veri hacminin çıkış maliyetini belirleyici kıldığı yerlerde.
Ne seçerseniz seçin, maliyet yönetişimini ilk günden bütçeleyin. Bulut harcaması platform yüzünden sapmaz; faturanın sahibi olmadığı için sapar.
Zaten ödediğiniz şeyden başlayın
Birlikte çalıştığımız kurumların neredeyse hepsinde Microsoft 365 zaten var. Yani kimlik, cihaz yönetimi, e-posta ve iş birliği hâlihazırda orada; çoğu zaman yanında bir miktar Azure kredisiyle. Bu envantere Azure eklemek büyük ölçüde yapılandırmadır; ikinci bir platform eklemek ise ikinci bir beceri kümesi, ikinci bir fatura ve ikinci bir destek ilişkisidir.
Bu, Azure’un teknik olarak üstün olduğu iddiası değildir. Bir platformun toplam maliyetinin, onu gece on birde işletmek zorunda kalan insanları da içerdiği iddiasıdır.
AWS ne zaman daha iyi yanıttır
Deneyimimize göre üç durum. İş yükü özel geliştirilmiş bir uygulamaysa ve geliştirme ekibi AWS araçlarını zaten biliyorsa; onları taşımak pahalı ve yavaştır. Belirli bir yönetilen hizmetin gerçekten karşılığı yoksa ve ürünün merkezindeyse. Bir de bir müşteri ya da bir sektör bunu bekliyorsa.
AWS envanterlerini Azure envanterlerinin yanında yönetiyoruz ve ikisini birden yürütmek gayet mümkün. Yalnızca kaza değil karar olması gerekir; çünkü kazayla büyümüş iki platform, bilinçle seçilmiş herhangi birinden pahalıya gelir.
VMware meselesi
VMware’deki lisans değişiklikleri, birçok kurumu kapandığını sandığı bir kararı yeniden açmaya itti. Tek bir doğru yanıt yok, ama seçenekler netleşti.
| Seçenek | Şu durumda uyar | Dikkat |
|---|---|---|
| VMware’de kalmak | Envanter büyük, istikrarlı ve yenileme hâlâ karşılanabilir | Yalnızca bu yenilemeyi değil bir sonrakini de modelleyin |
| Nutanix | Geçiş yolu ve üretici desteği olan, desteklenen ticari bir platform istiyorsanız | Donanım uyumluluğu ve geçişin kendi maliyeti |
| Proxmox | Ekip açık kaynakla rahat ve envanter ölçülü büyüklükte | Destek modeli: gece üçte kimi arayacağınıza karar verin |
| Azure ya da AWS’ye geçmek | İş yükleri zaten buluta yatkın ve veri hacimleri ölçülü | Çıkış maliyeti ve buluta ceza kesen lisans modelli uygulamalar |
Kımıldamayı reddeden uygulamalar
Her ortamda bir ya da iki tane vardır. Lisansı fiziksel bir makineye bağlı bir iş uygulaması, kimsenin dokunmak istemediği Citrix üzerinden yayımlanmış bir uygulama, kendi değişiklik takvimi olan bir SAP manzarası ya da donanım kilidi olan bir şey. Bunlar bir geçişten vazgeçmek için neden değildir; ama geçişi yolun ortasında keşfetmek yerine bunların etrafında planlamak için nedendir.
Önce bunları envanterleriz. Konteynerlerin taşımayı kolaylaştırdığı yerde Docker ve Kubernetes kullanırız; kısıtın işletim sistemi olduğu yerde Red Hat, SUSE ve Ubuntu ile çalışırız.
Faturanın sapmasını engellemek
Bulut maliyeti nadiren patlar. Sızarak artar: kimsenin kapatmadığı bir test ortamı, bir kez seçilip bir daha bakılmayan bir depolama katmanı, varsayılan öyle olduğu için yedi yıl saklanan yedekler. Altı ay sonra fatura yüzde kırk daha yüksektir ve kimse nedenini gösteremez.
Üç alışkanlık bunun çoğunu çözer. Harcamanın bir ekibe ya da projeye atfedilebilmesi için her şeyi etiketleyin. En büyük on kalemi yılda bir değil ayda bir gözden geçirin. Ve bütçe uyarısını ortak bir posta kutusuna değil bir insana gidecek şekilde kurun. Bunun nasıl yapıldığı bulut maliyetini kontrol altında tutmak yazısında.
Bulut, yedek sorusunu ortadan kaldırmaz
Azure’a ya da AWS’ye geçmek verinin nerede durduğunu değiştirir, onu geri getirmekten kimin sorumlu olduğunu değil. Paylaşılan sorumluluk modeli, platformun altyapıyı garanti ettiği anlamına gelir; veriniz ve yapılandırmanız sizindir. Bulut iş yüklerini Veeam ile, yerindekileri yedeklediğimiz nedenle yedekleriz; gerekçe yedekleme ve süreklilik altında.
Bir geçişi nasıl yürütürüz
Önce envanter, sonra dalga planı, sonra en az bir zor kullanıcı içeren bir pilot grup, sonra gerçekten denenmiş bir geri dönüşle dalgalar. Yoğun saatlerinizin dışında geçiş yaparız; bu bir perakendeci için aralık ayı olmaması, bir okul için sınav haftaları olmaması demektir.
Geçiş ve günlük işletme bulut hizmetleri altında, hangi yöne gidileceğine dair bağımsız bakış ise BT danışmanlığı altında anlatılıyor.
Bu konuda bize sorulanlar
Bir platform seçimini belirleyen sorular.
Orta ölçekli bir şirket için Azure mı AWS mi?
Zaten Microsoft 365 kullanıyorsanız çoğu durumda Azure. Kimlik, lisanslama ve destek tek yerde durur ve ekibiniz yarısını zaten bilir. Bir geliştirme ekibi orada çalışıyorsa, belirli bir yönetilen hizmet ürününüzün merkezindeyse ya da bir müşteri şart koşuyorsa AWS daha iyi yanıttır.
Kendi sunucularımızı tutmak hâlâ mantıklı mı?
Evet, epeyce durumda. Büyük veri hacimleri, buluta ceza kesen lisans modelli uygulamalar ve öngörülebilir istikrarlı iş yükleri çoğu zaman kendi donanımınızda daha ucuza gelir. Soru bulut mu değil mi değil, hangi iş yükünün nereye ait olduğudur.
VMware lisanslaması için ne yapmalıyız?
Bir şeye karar vermeden önce sonraki iki yenilemeyi modelleyin. Rakam kabul edilebilirse kalmak en ucuz seçenektir, çünkü geçişin kendisi bedava değildir. Değilse en sık hayata geçirdiğimiz iki alternatif Nutanix ve Proxmox’tur; aralarındaki seçim, desteğin nasıl işlemesini istediğinize bağlıdır.
Microsoft 365 geçişi ne kadar sürer?
Basit posta kutuları olan yüz kullanıcı için, pilot dahil birkaç hafta. Uzatan şeyler: ortak posta kutuları, genel klasörler, eski dizine karşı kimlik doğrulayan yerinde bir uygulama ve yıllardır kimsenin bakmadığı arşivler. Bir süre söylemeden önce bunları envanterleriz.
Bu, işimizin neresine düşüyor
Bir platform kararının indiği yer.
Mevcut platformunuza bakılmasını ister misiniz?
Yarım saatlik bir görüşme, doğru taraf olup olmadığımızı anlamaya genelde yeter; değilsek bunu söyleriz.
Gelen kutunuza pratik BT bilgisi
Yönetim, güvenlik ve çalışma alanı üzerine yeni rehberler; işi yapanlar tarafından yazılıyor. Satış dili yok, abonelikten tek tıkla çıkabilirsiniz.