Zapytaj o ofertę
Awaria Branże Kariera O nas Blog Kontakt
Technik pracujący przy okablowaniu wewnątrz szafy serwerowej

Hiperwizor i wirtualizacja serwerów: co robi ta warstwa i jaki typ wybrać

Hiperwizor to oprogramowanie, które dzieli jeden serwer fizyczny na kilka maszyn wirtualnych, każdą z własnym systemem operacyjnym. Dziś działa na nim prawie każde środowisko serwerowe w małej i średniej firmie, a mimo to jest to warstwa, o której myśli się najmniej. Oto co robi hiperwizor, jaki typ gdzie pasuje i cztery pytania projektowe przy wirtualizacji serwerów, które robią różnicę.

6 min czytania Napisane przez zespół ITproposal
Krótka odpowiedź

Hiperwizor dzieli jeden serwer fizyczny na maszyny wirtualne. Na serwerach używasz typu 1, który działa bezpośrednio na sprzęcie; typ 2 jest dla laptopa lub środowiska testowego.

To, ile zmieści się na hoście, zależy bardziej od pamięci i dysków niż od liczby rdzeni procesora. A jeden host to jedna awaria: kto nie akceptuje przestoju, potrzebuje drugiego.

Hiperwizor jest najcenniejszym celem w Twoim środowisku, bo kto nim zarządza, zarządza wszystkimi maszynami na nim. Wydziel zarządzanie i trzymaj backup poza nim.

Co robi hiperwizor

Serwer fizyczny ma procesory, pamięć, dyski i karty sieciowe. Hiperwizor przejmuje je i daje każdej maszynie wirtualnej własną część: określoną liczbę procesorów wirtualnych, ilość pamięci, dysk wirtualny i wirtualną kartę sieciową. System operacyjny w tej maszynie niczego nie zauważa i działa tak, jakby miał własny serwer.

Najważniejszy skutek: maszyna wirtualna to zbiór plików. Możesz ją kopiować, zapisać w snapshocie przed aktualizacją, przenieść na inny host i odtworzyć z backupu bez ponownej instalacji czegokolwiek. Dlatego wirtualizacja serwerów stała się standardem, także w małych środowiskach.

Hiperwizor reguluje też, kto kiedy jest na kolei. Gdy na jednym serwerze działa dziesięć maszyn, dzieli czas obliczeń i pamięć oraz izoluje je od siebie: maszyna, która się zawiesi lub zostanie zainfekowana, nie ma bezpośredniego dostępu do pozostałych.

Typ 1 i typ 2: bezpośrednio na sprzęcie albo jako program

Są dwa rodzaje i pasują do różnych miejsc.

  • Typ 1, zwany też bare metal, działa bezpośrednio na sprzęcie, bez zwykłego systemu operacyjnego pod spodem. To, co należy na serwery: VMware ESXi, Microsoft Hyper-V i KVM, hiperwizor w Linuksie, na którym zbudowane są między innymi Proxmox VE i Nutanix AHV.
  • Typ 2 to program w systemie Windows, macOS lub Linux, jak Oracle VirtualBox, VMware Workstation czy Parallels Desktop. Przydatny dla programisty, środowiska testowego albo starej aplikacji na laptopie, ale nie na produkcję: wszystko, co robi system operacyjny pod spodem (aktualizacje, restarty, program antywirusowy), dotyka każdej maszyny na nim.

W praktyce granica trochę się zaciera. Hyper-V włącza się w Windows, a KVM jest w jądrze Linuksa, więc wyglądają jak program, ale działają jak typ 1. Dla wyboru nie ma to znaczenia: serwer dostaje typ 1, stanowisko pracy ewentualnie typ 2.

Jaki system operacyjny powinien potem działać w maszynach wirtualnych, to osobne pytanie. Gdy zastanawiasz się nad hostem, który ma obsłużyć też pamięć masową, zajrzyj do tekstu o infrastrukturze hiperkonwergentnej.

Co daje wirtualizacja serwerów i czego nie rozwiązuje

Co daje: mniej serwerów fizycznych do tej samej pracy, jedną aplikację na maszynę wirtualną bez kupowania serwera dla każdej, nowy serwer w minuty z szablonu, snapshot jako siatkę bezpieczeństwa przed aktualizacją i wymianę sprzętu bez ponownej konfiguracji oprogramowania: przenosisz maszyny na nowy host.

Czego nie rozwiązuje:

  • Awarii hosta. Dziesięć serwerów na jednej maszynie oznacza, że jeden uszkodzony zasilacz zatrzymuje dziesięć serwerów naraz. Wirtualizacja skupia ryzyko, jeśli go nie rozłożysz.
  • Backupu. Snapshot leży na tej samej pamięci co sama maszyna. Jeśli ta pamięć zawiedzie albo atakujący z uprawnieniami administratora wszystko usunie, snapshot też zniknie.
  • Starego oprogramowania. Przestarzały system operacyjny w maszynie wirtualnej nadal jest przestarzały. Możesz go lepiej odizolować, ale to ryzyko, którym zarządzasz, a nie które rozwiązujesz.
  • Licencji. Oprogramowanie w maszynach wirtualnych jest licencjonowane osobno, a niektóre licencje, jak Windows Server, liczą się według fizycznych rdzeni hosta, a nie maszyny wirtualnej.

Ile maszyn wirtualnych zmieści się na jednym hoście

To rachunek, który najczęściej wychodzi źle, bo zwykle zaczyna się od liczby rdzeni procesora, choć rzadko to on jest granicą.

  • Procesory możesz przydzielać szerzej, niż jest rdzeni, bo nie wszystkie maszyny liczą naraz. Ale nie dawaj maszynie więcej procesorów wirtualnych, niż potrzebuje: hiperwizor musi zaplanować je wszystkie jednocześnie, a za dużo spowalnia maszynę zamiast ją przyspieszać.
  • Pamięci na produkcji nie przydzielasz ponad stan. Gdy się skończy, hiperwizor zacznie uciekać na dysk i każda maszyna na hoście zwolni naraz.
  • Pamięć masowa jest często pierwszą prawdziwą granicą. Nie miejsce, tylko to, jak szybko reagują dyski, gdy wszystkie maszyny czytają i zapisują naraz, na przykład podczas nocnego backupu albo w poniedziałek rano.

Zmierz więc najpierw, co istniejące serwery naprawdę zużywają, przez kilka tygodni i z godzinami szczytu, zamiast liczyć na to, co dostały przy zakupie. I zostaw zapas na wzrost i na moment, gdy host jest w serwisie.

Jeden host czy kilka

Pytanie nie brzmi, ile masz serwerów, tylko jak długo wszystko może stać, gdy host wypadnie.

  • Jeden host z dobrym backupem jest rozsądny dla małej organizacji, która zniesie kilka godzin przestoju i wie, ile naprawdę trwa odtwarzanie. Przetestuj to, bo czas odtwarzania, którego nigdy nie zmierzono, jest tylko szacunkiem.
  • Dwa lub więcej hostów ze wspólną pamięcią masową umożliwiają wysoką dostępność: gdy host wypada, maszyny startują na innym. I możesz aktualizować jeden host, gdy maszyny działają dalej obok. Wspólna pamięć to osobna macierz albo oprogramowanie łączące dyski hostów.
  • Drugi host w innym miejscu, z replikacją, chroni przed utratą całego pomieszczenia. To pytanie o ciągłość działania, a nie o serwer; zajmij się nim dopiero, gdy stoją pierwsze dwa kroki.

Przy więcej niż jednym hoście obowiązuje: całość musi działać z jednym hostem mniej. Inaczej zapłaciłeś za drugi host, nie dostając tego, po co on jest.

Maszyny wirtualne czy kontenery

Kontener jest lżejszy niż maszyna wirtualna: dzieli jądro systemu operacyjnego z innymi kontenerami i zawiera tylko aplikację oraz to, czego ona potrzebuje. Startuje w sekundy i zajmuje mało miejsca.

Kontenery pasują do oprogramowania, które dla nich zbudowano, zwykle własnych aplikacji lub nowoczesnych usług webowych. Maszyny wirtualne pasują do całej reszty: standardowego oprogramowania oczekującego pełnego serwera Windows, programu księgowego, kontrolera domeny, aplikacji dostawcy wspieranej tylko na określonym systemie operacyjnym.

Rzadko jest to wybór między jednym a drugim. W większości środowisk kontenery działają w maszynach wirtualnych, a hiperwizor pozostaje warstwą pod nimi.

Zarządzanie hiperwizorem i jego zabezpieczenie

Kto zarządza hiperwizorem, zarządza każdą maszyną na nim: może je wyłączyć, skopiować albo zaszyfrować za jednym razem. Dlatego atakujący ransomware coraz częściej celują w tę warstwę. Pięć środków, które robią różnicę:

  • Zarządzanie we własnej sieci. Interfejs zarządzania hiperwizora nie jest osiągalny z sieci biurowej ani z internetu, tylko z zabezpieczonego stanowiska administracyjnego.
  • Własne konta administracyjne z uwierzytelnianiem wieloskładnikowym. Nie te same konta co w domenie maszyn wirtualnych; kto przejmie domenę, nie może automatycznie dostać też hiperwizora.
  • Aktualizacje w stałej kolejności. Same hosty też dostają aktualizacje zabezpieczeń. Przy więcej niż jednym hoście najpierw przenosisz maszyny, aktualizujesz host i powtarzasz to dla każdego.
  • Backup poza hiperwizorem, z co najmniej jedną kopią, której nie da się zmienić. Jak to urządzić, opisujemy na stronie o backupie dla firm.
  • Wspierane wersje. Hiperwizor bez aktualizacji od producenta to otwarte drzwi pod wszystkimi Twoimi serwerami. Wpisz koniec wsparcia do planu.

Gdzie kończy się nasza praca

Co robimy. Mierzymy, co zużywają obecne serwery, projektujemy środowisko wirtualizacji (ile hostów, jaka pamięć masowa, jaka sieć do zarządzania), dostarczamy serwery i przełączniki, konfigurujemy hiperwizor, przenosimy istniejące serwery do maszyn wirtualnych i zarządzamy potem całością, łącznie z aktualizacjami i backupem obok. Dostarczamy na całym świecie, a w każdym kraju mamy własnych lokalnych inżynierów na miejscu.

Czego nie robimy. Nie tworzymy hiperwizorów: oprogramowanie, wsparcie dla niego i warunki licencji pochodzą od producenta. Nie obiecujemy dostępności, której projekt nie udźwignie; jeden host to jedna awaria, także gdy my nim zarządzamy. I nie jesteśmy instalatorem: obwody zasilania i chłodzenie pomieszczenia, w którym stoją serwery, to praca dla firmy elektrycznej.

Najczęstsze pytania

Pytania, które dostajemy na ten temat

Pięć, które wracają najczęściej.

Czym jest hiperwizor?

Oprogramowaniem, które dzieli jeden serwer fizyczny na kilka maszyn wirtualnych, każdą z własnym systemem operacyjnym. Hiperwizor daje każdej maszynie część procesorów, pamięci, dysków i sieci oraz izoluje maszyny od siebie. Ponieważ maszyna wirtualna składa się z plików, można ją kopiować, przenosić i odtwarzać.

Czym różni się hiperwizor typu 1 od typu 2?

Typ 1 działa bezpośrednio na sprzęcie i jest przeznaczony na serwery, jak VMware ESXi, Microsoft Hyper-V i KVM. Typ 2 to program na zwykłym systemie operacyjnym, jak VirtualBox czy Parallels Desktop, przeznaczony na stanowisko pracy lub środowisko testowe. Na produkcję wybierasz typ 1.

Jaki hiperwizor jest najlepszy dla małej i średniej firmy?

Zależy to mniej od produktu niż od tego, kto nim zarządza i co już stoi. Środowisko oparte głównie na Windows dobrze czuje się z Hyper-V; przy wiedzy o Linuksie u Ciebie lub u partnera Proxmox jest mocnym wyborem; VMware jest powszechny w istniejących środowiskach. Sprawdź też, czy Twoje oprogramowanie do backupu obsługuje dany hiperwizor.

Czym różni się wirtualizacja od kontenerów?

Maszyna wirtualna zawiera pełny system operacyjny; kontener dzieli jądro systemu z innymi kontenerami i zawiera tylko aplikację. Kontenery są lżejsze i pasują do oprogramowania zbudowanego z myślą o nich. Oprogramowanie standardowe i aplikacje Windows działają zwykle w maszynach wirtualnych, a kontenery często znów w nich.

Czy dostarczacie też licencje i wsparcie dla hiperwizora?

Możemy kupić dla Ciebie licencje i dostarczamy serwery, ale warunki licencji i wsparcie dla oprogramowania pochodzą od producenta. To on decyduje też, co zmienia się przy odnowieniu. My projektujemy, konfigurujemy i zarządzamy środowiskiem oraz angażujemy producenta, gdy problem leży w jego oprogramowaniu.

Powiązane usługi

Czytaj dalej

Z czym łączy się wirtualizacja serwerów.

Marki

Powyższe marki, każda na osobnej stronie

Co produkuje marka, jakie linie od niej dostarczamy i co robimy wokół nich.

Zmierzymy, co Twoje serwery naprawdę zużywają?

Pozwól nam przez kilka tygodni obserwować procesor, pamięć i dyski Twoich obecnych serwerów. Wtedy będziesz wiedzieć, ile hostów potrzebujesz i czy wystarczy jeden.

Praktyczna wiedza o IT w Twojej skrzynce

Nowe poradniki o zarządzaniu, bezpieczeństwie i stanowiskach pracy, pisane przez ludzi, którzy wykonują tę pracę. Bez sprzedażowego gadania, a z subskrypcji zrezygnujesz jednym kliknięciem.

Twój adres wykorzystujemy wyłącznie do wysyłki newslettera. Zobacz naszą politykę prywatności.

Kontakt Zadzwoń