
Outsourcing administracji systemów: co przekazujesz, a co zostaje
To pytanie prawie nigdy nie wynika ze strategii. Pojawia się dlatego, że jest jedna osoba, która wie wszystko, i właśnie wybiera się na urlop. Oto, co wtedy naprawdę jest do rozstrzygnięcia.
Administracja systemami to utrzymywanie w ruchu serwerów, aktualizacji, kopii zapasowych, monitoringu i zarządzania dostępem: praca pod stanowiskami, którą widać dopiero w chwili, gdy staje. Wykonanie możesz przekazać, nie tracąc nad nim kontroli, i o tym jest ta analiza.
Przekazujesz wykonanie: aktualizacje, monitoring, kopie zapasowe, zarządzanie dostępem i dyżur. Zachowujesz decyzje: jakiego dostawcę wybrać, jaki budżet, jakie ryzyko akceptujesz. Partner, który przejmuje także to drugie, sprzedaje Ci zależność zamiast administracji.
Rachunek prawie nigdy nie dotyczy stawki godzinowej. Dotyczy tego, ile kosztuje Cię odejście jednego administratora, i pracy, która dziś się nie robi: łatania, dokumentowania i testowania odtworzenia.
Czym jest administracja systemami i gdzie się kończy
Administracja systemami to utrzymywanie w ruchu tego, co leży pod stanowiskami pracy: serwerów i maszyn wirtualnych, systemu operacyjnego na nich, aktualizacji, uprawnień użytkowników, kopii zapasowych i nadzoru, który informuje, że coś się psuje, zanim ktoś zadzwoni.
To coś innego niż service desk. Service desk to rozmowa z kolegą, który nie ma dostępu do swoich plików; administracja systemami to powód, dla którego ma on do nich dostęp albo go nie ma. W małych organizacjach ta sama osoba robi jedno i drugie i właśnie tam to się miesza, w efekcie czego praca administracyjna zawsze przegrywa z telefonem, który dzwoni.
To rozróżnienie jest jądrem tej decyzji. Możesz zlecić service desk i zatrzymać administrację, albo odwrotnie, albo jedno i drugie. Czego nie możesz, to zlecić, nie nazywając, które z dwóch masz na myśli.
Trzy powody, dla których temat trafia na stół
W rozmowach, które prowadzimy, to pytanie prawie zawsze wychodzi z jednej z trzech stron, a rzadko z planu.
- Jest jedna osoba, która wie wszystko. Pracuje tam dziesięć lat, ogarnia to i nikt inny nie ma dostępu. To nie krytyka wobec niej; to ryzyko, które organizacja pozwoliła sobie wytworzyć. Dopóki jest, wszystko działa świetnie, i właśnie dlatego nikt nic z tym nie robi.
- Nie ma opieki poza godzinami pracy. Awaria o wpół do siódmej wieczorem to telefon na prywatny numer. Działa to do chwili, w której raz nie zadziała.
- Praca, która nigdy się nie kończy. Łatanie, dokumentowanie, sprzątanie kont, z których nikt już nie korzysta, i raz w roku wykazanie, że kopię zapasową naprawdę da się odtworzyć. To praca, która ustępuje, gdy tylko pojawi się coś pilnego, a coś pilnego jest zawsze.
Tylko trzeci jest powodem, by zmienić coś strukturalnie. Dwa pierwsze da się też rozwiązać drugim administratorem albo uzgodnieniem dyżuru: drożej za godzinę, ale bez przekazania. Mówimy to w rozmowie, bo dostawca, który zna tylko własną odpowiedź, nie jest doradcą.
Co przekazujesz, a co zatrzymujesz
W umowach najczęściej zawodzi właśnie tu, bo nikt tego nie nazywa wprost.
Przechodzi wykonanie. Aktualizowanie systemów, ich nadzór, zarządzanie kontami i uprawnieniami, kopia zapasowa i jej odtwarzanie oraz dostępność poza godzinami pracy. To praca z rytmem i wykazalnym wynikiem i da się ją przekazać.
Zostaje decyzja. Jakiego dostawcę wybierasz, ile wydajesz, jakie ryzyko akceptujesz i kiedy coś zostaje wymienione. To należy do organizacji, która ponosi konsekwencje. Partner administracyjny, który to przejmuje, daje wygodę w krótkim okresie i zależność w długim, i to dokładnie dlatego to pytanie wróci za pięć lat.
W praktyce sprowadza się to do jednego ustalenia, które chcesz mieć czarno na białym: możemy zrobić wszystko, co mieści się w uzgodnionych ramach, a wszystko poza nimi przedstawiamy Tobie do decyzji. Dzięki temu rozdział działa, a nie tylko wygląda dobrze w teorii.
Gdzie siedzą koszty
Kwot na tej stronie nie podajemy, za to podajemy konstrukcję, bo to w niej kryją się niespodzianki.
Administrację rozlicza się prawie zawsze za jednostkę: za stanowisko, za serwer, za użytkownika albo kombinację tych rzeczy. Jest to przejrzyste, o ile wiesz, co wchodzi w zakres jednostki. Dwa pytania, które trzeba zadać: czy odtworzenie po incydencie mieści się w tej cenie, czy poza nią, i czy użytkownik z dwoma urządzeniami liczy się jako jeden, czy jako dwa.
Do tego dochodzi sama zmiana. Przejęcie środowiska kosztuje pracę, zanim cokolwiek zacznie być administrowane: inwentaryzację, dokumentację, sprzątanie rzeczy, których nikt nie zna. Dostawca, który oferuje to za darmo, albo tego nie robi, albo rozlicza to gdzie indziej. My wyceniamy to osobno i mówimy, ile to potrwa.
I jeszcze strona, która rzadko trafia na papier. Ile kosztuje Cię teraz to, że nie ma łatania, że nie przetestowano odtworzenia i że jedna osoba może pójść na urlop? To nie są pozycje w budżecie, ale to połowa rachunku.
Gdzie przekazanie zawodzi w praktyce
Cztery rzeczy, w kolejności tego, jak często je spotykamy.
- Środowisko nie jest opisane. Brakuje przeglądu tego, co działa, jakie licencje są aktywne i kto do czego ma uprawnienia. To normalne i żaden wstyd, ale musi się to zdarzyć najpierw. Dostawca, który zaczyna bez inwentaryzacji, zgaduje.
- Odchodzący administrator nie jest zaangażowany. To najdroższy błąd. To, co wie, nie jest nigdzie zapisane i po jego ostatnim dniu znika. Zaangażuj go, w razie potrzeby zapłać za to i zrób przekazanie z zakładką, a nie na styk.
- Oczekiwanie to 24/7, a umowa tego nie mówi. Przeczytaj, co jest napisane o czasach reakcji poza godzinami pracy i co znaczy „reakcja”: ktoś, kto patrzy, czy ktoś, kto naprawia.
- Sprzątanie jest odkładane. Zawsze jest lista rzeczy, które zrobimy „później”. Dopisz do niej daty, bo inaczej za dwa lata będzie ta sama, tylko dłuższa.
To, co robimy, zanim cokolwiek przejmiemy, opisujemy w części o obsłudze informatycznej firm: najpierw inwentaryzacja i spisanie tego, co zastajemy, razem z tym, co poprzedni partner zrobił dobrze, a dopiero potem uzgodnienie przekazania.
O co pytają nas w tej sprawie
Pytania, które najczęściej padają, gdy ten temat leży na stole.
Czym różni się administracja systemami od service desku?
Service desk to rozmowa z użytkownikiem: dzwoni, pisze albo zgłasza coś i dostaje odpowiedź. Administracja systemami to utrzymanie systemów, których to zgłoszenie dotyczyło: serwerów, aktualizacji, uprawnień, kopii zapasowych i nadzoru. W małych organizacjach tę samą pracę wykonuje jedna osoba i wtedy administracja systematycznie przegrywa z dzwoniącym telefonem. Możesz je zlecić osobno, a to, które masz na myśli, jest pierwszym pytaniem, na które trzeba odpowiedzieć.
Czy musimy zwolnić naszego administratora?
Nie, i w większości przypadków to najgorszy scenariusz. Najczęściej działa u nas tak, że administrator zostaje, a praca się przesuwa: zajmuje się tym, co jest specyficzne dla Waszej organizacji (aplikacje, dostawcy, ludzie), a ogólne utrzymanie z dyżurem idzie na zewnątrz. Zwykle czyni to też jego pracę ciekawszą. Kto zastąpi go umową, traci wiedzę, której nigdzie nie spisano, a właśnie na niej przekazanie się wykłada.
Czy możemy zlecić tylko część?
Tak, i częściej jest to rozsądniejsze niż wszystko naraz. Zwykle pierwszym krokiem jest monitoring i kopia zapasowa, bo zapobiegają największym szkodom i są najmniej splecione ze sposobem Waszej pracy. To, co wtedy nie jest jeszcze objęte, nazywamy wprost, żebyś podejmował świadomą decyzję, a nie kupował fałszywe poczucie pewności.
A jeśli to się nie sprawdzi?
Wtedy chcesz móc wyjść. Zanim podpiszesz, zapytaj, jak to wygląda przy odejściu: jaką dokumentację dostajesz, kto zarządza hasłami i kluczami i czy środowisko jest w formie, którą ktoś inny może przejąć. Partner administracyjny, który nie ma na to od razu odpowiedzi, sam jest ryzykiem. My spisujemy to, zanim zaczniemy, bo wyjście musi istnieć, zanim będzie potrzebne.
Kiedy outsourcing administracji nie jest właściwym krokiem?
Jeśli jedynym powodem jest to, że jedna osoba wie wszystko albo że nie ma opieki poza godzinami pracy, rozwiązaniem może być też drugi administrator lub uzgodnienie dyżuru: drożej za godzinę, ale bez przekazania. Outsourcing jest właściwym krokiem wtedy, gdy chodzi o pracę, która strukturalnie leży odłogiem: łatanie, dokumentowanie, testowanie odtworzenia. Jeśli tego nie widzisz, kupujesz rozwiązanie problemu, którego nie ma.
Gdzie to leży w naszej pracy
Usługi, pod które podpada ten temat.
Ciekawe, co kryje się u Was pod spodem?
Inwentaryzacja to pierwszy krok i stoi sama za siebie: przegląd dostajesz także wtedy, gdy potem nie zrobisz z nami nic więcej.
Praktyczna wiedza o IT w Twojej skrzynce
Nowe poradniki o zarządzaniu, bezpieczeństwie i stanowiskach pracy, pisane przez ludzi, którzy wykonują tę pracę. Bez sprzedażowego gadania, a z subskrypcji zrezygnujesz jednym kliknięciem.