
Strategia migracji do chmury w sześciu krokach: od inwentaryzacji do wyłączonego starego serwera
Strategia migracji do chmury rzadko zawodzi z powodu technologii. Przekracza budżet i termin przez aplikację, której nikt nie wpisał na listę, licencję, która w chmurze liczy się inaczej, albo stary serwer, który działa latami, bo nikt nie ośmiela się go wyłączyć. Ten plan ustawia sześć kroków w kolejności, w której kosztują najmniej.
Zacznij od inwentarza aplikacji i ich zależności, a nie serwerów. Serwer można przenieść dopiero wtedy, gdy wiesz, co od niego zależy.
Podejmij osobną decyzję dla każdej aplikacji: zostaw, przenieś bez zmian, dostosuj, zastąp usługą chmurową lub wycofaj. Jedna decyzja dla wszystkiego jest zwykle zła.
Migracja jest zakończona dopiero wtedy, gdy stary serwer jest wyłączony, licencje wypowiedziane, a dyski wymazane. Zaplanuj to jako krok, nie jako dopisek.
Krok 1: inwentaryzacja przed migracją
Pierwszy błąd w prawie każdej migracji do chmury to start od serwerów. Serwer to pudełko; liczy się to, co na nim działa i co jest do tego podpięte. Zbuduj listę według aplikacji i przy każdej linii odpowiedz na te pytania:
- Kto z niej korzysta i jak jest krytyczna? Jak długo organizacja może bez niej funkcjonować i w którym momencie miesiąca lub roku wcale.
- Od czego zależy? Baza danych na innym serwerze, współdzielony folder, integracja z ERP, skaner zapisujący do folderu, serwer licencji.
- Kto jest dostawcą? Czy wspiera swoje oprogramowanie w chmurze i czy ma własną usługę chmurową, która zastępuje pakiet?
- Jakie umowy się z tym wiążą? Serwis sprzętu, licencje, łącze do budynku. Ich terminy końcowe pomagają zdecydować, kiedy przenieść aplikację.
Zależności to najcenniejsza część listy. Nie znajdziesz ich, patrząc tylko na to, co jest zainstalowane, lecz mierząc przez kilka tygodni, jaki ruch sieciowy biegnie między systemami, i pytając każdy dział, co otwiera jako pierwsze rano.
Krok 2: strategia migracji do chmury dla każdej aplikacji
Nie wszystko powinno trafić do chmury w ten sam sposób i nie wszystko powinno w ogóle. Dla każdej aplikacji są mniej więcej pięć wyników:
- Wycofaj. Czego nikt już nie używa, nie jedzie. Każda inwentaryzacja znajduje kilka takich i to najtańsze migracje, jakie są.
- Zastąp usługą chmurową. Poczta, pliki i wiele standardowych pakietów ma wersję SaaS. Przenosisz wtedy dane, a nie serwer, i znika zarządzanie tą warstwą.
- Przenieś bez zmian. Serwer jedzie do chmury jako maszyna wirtualna, niezmieniony. Szybko, ale zabierasz ze sobą zarządzanie i dziwactwa.
- Dostosuj. Część przechodzi na usługę chmurową, na przykład baza danych na zarządzaną platformę baz danych. Więcej pracy na początku, mniej zarządzania potem.
- Zostaw. System, który rozmawia z maszynami w budynku albo którego dostawca nie wspiera chmury. To decyzja, nie zaległość; zapisz powód.
O rachunku dla każdej aplikacji decyduje nie tylko miesięczna cena chmury, ale też to, z czego w zamian rezygnujesz: serwis sprzętu, prąd, cykl wymiany, który pomijasz. Jak zważyć własne serwery wobec chmury, opisujemy na stronie o chmurze dla firm.
Krok 3: najpierw fundament, potem aplikacje
Zanim jakakolwiek aplikacja się przeniesie, środowisko, do którego trafia, musi być gotowe. To część, którą najłatwiej pominąć, bo nie daje nic widocznego.
- Tożsamość. Jedno źródło kont, uwierzytelnianie wieloskładnikowe na wszystkim i oddzielne konta administracyjne. To pierwsze, bo każdy kolejny krok gdzieś się loguje.
- Sieć. Jak biuro i chmura ze sobą rozmawiają, dopóki obie są potrzebne, i które usługi mogą być dostępne z internetu.
- Kopie zapasowe i odtwarzanie. Maszyna wirtualna w chmurze nie ma automatycznie kopii zapasowej gdzie indziej. Załatw to, zanim trafi na nią coś, czego nie możesz stracić.
- Monitorowanie kosztów i nazewnictwo. Alert budżetowy oraz stały sposób nazywania zasobów i przypisywania ich do właściciela. Ustalanie potem, czyj jest działający serwer, kosztuje więcej niż uzgodnienie tego z góry.
Krok 4: pilotaż z aplikacją, której wolno się potknąć
Na pierwszą migrację wybierz coś, czego naprawdę się używa, ale gdzie dzień przestoju nie jest katastrofą: narzędzie wewnętrzne, środowisko testowe, aplikację działu. Pilotaż z czymś, czego nikt nie otwiera, niczego nie dowodzi; pilotaż z ERP już pilotażem nie jest.
Podczas pilotażu zmierz trzy rzeczy, które przydadzą się w reszcie: ile naprawdę trwa przeniesienie (łącznie z czekaniem na innych), jak działa aplikacja, gdy użytkownicy są w biurze, a serwera już tam nie ma, oraz ile kosztuje miesięcznie w porównaniu z szacunkiem. Te trzy liczby sprawiają, że planowanie kolejnych fal jest uczciwe.
Krok 5: falami, z drogą powrotną
Potem przenoś falami: aplikacje zależne od siebie jadą razem, samodzielne osobno. Inwentarz z kroku 1 wyznacza grupy; kalendarz firmy wyznacza moment. Żadnego systemu finansowego w tygodniu zamknięcia roku, żadnych kas w najgorętszym miesiącu.
- Stała sekwencja w każdej fali: kopiowanie, gdy wszyscy dalej pracują, zamrożenie źródła, synchronizacja różnicy, test z użytkownikami, przełączenie.
- Droga powrotna z kryterium. Co musi pójść źle, zanim się wycofasz, i kto o tym decyduje. Stare środowisko zostaje, dopóki ta decyzja nie jest już potrzebna.
- Dane traktuj osobno. Przy plikach i bazach danych liczy się udowodnienie, że nic nie zginęło. Jak to zrobić, opisujemy w osobnym artykule o migracji danych bez strat.
Krok 6: naprawdę wyłączyć stary serwer
To krok, który najczęściej zostaje niewykonany, a dopóki tak jest, płacisz dwa razy i zarządzasz dwoma środowiskami. Zrób z niego osobny krok, z datą:
- Okres tylko do odczytu. Stary serwer zostaje dostępny przez ustalony czas, bez dalszej pracy na nim. Potem jest wyłączany, nawet jeśli nikt o to nie prosi.
- Wypowiedz umowy i licencje. Serwis sprzętu, licencje serwerowe, których nie zabierasz ze sobą, kopia zapasowa starego środowiska. Sprawdź, które licencje wolno ponownie użyć w chmurze; decydują o tym warunki dostawcy, nie migracja.
- Wymaż lub zniszcz dyski. Serwer opuszcza budynek bez danych, z dowodem dla każdego dysku.
- Zaktualizuj dokumentację. Schemat sieci, inwentarz i plan odtwarzania opisują nowy stan, nie stary.
Gdzie kończy się nasza praca
Co robimy. Budujemy inwentarz, rozpisujemy opcje dla każdej aplikacji, przygotowujemy fundament (tożsamość, sieć, kopie zapasowe, monitoring), prowadzimy pilotaż i fale oraz wyłączamy stary serwer, łącznie z wymazaniem dysków. Potem, jeśli chcesz, zarządzamy środowiskiem.
Czego nie robimy. Nie jesteśmy dostawcą chmury: platforma, jej centra danych i dostępność należą do Microsoftu lub innego dostawcy, a obejmuje to Twoja umowa z nim. Nie konwertujemy bazy danych pakietu osoby trzeciej na nową wersję; robi to dostawca oprogramowania lub jego partner wdrożeniowy. A czy wolno Ci użyć licencji ponownie w chmurze, rozstrzygają warunki dostawcy; sprawdzamy to, ale nie wydajemy opinii prawnej.
Co nas o to pytają
Pięć pytań, które padają najczęściej.
Jakie są etapy strategii migracji do chmury?
Inwentarz aplikacji i ich zależności, decyzja dla każdej aplikacji, przygotowanie fundamentu (tożsamość, sieć, kopie zapasowe, monitorowanie kosztów), pilotażowa migracja, przełączenie falami z drogą powrotną i wyłączenie starego środowiska. Ostatni krok najczęściej się zapomina i najwięcej kosztuje, gdy go pominiesz.
Jakie są typowe podejścia do migracji do chmury?
W przybliżeniu pięć: wycofać to, czego nikt nie używa, zastąpić usługą chmurową, przenieść bez zmian, dostosować część do platformy chmurowej albo zostawić na miejscu. Większość organizacji kończy z kilkoma naraz, po jednym na aplikację, a nie z jednym podejściem do wszystkiego.
Ile trwa migracja do chmury?
To zależy od liczby aplikacji, a przede wszystkim od tego, jak są ze sobą powiązane. Środowisko z pocztą, plikami i kilkoma samodzielnymi pakietami przenosi się szybciej niż takie, w którym wszystko wisi na ERP. Pilotaż daje pierwszą uczciwą liczbę; plan bez pilotażu to szacunek.
Co decyduje o koszcie migracji do chmury?
Liczba aplikacji i ich zależności, ile trzeba dostosować, a ile da się po prostu przenieść, wolumen danych i ile przestoju może zająć przełączenie. Potem moc obliczeniowa, pamięć, transfer wychodzący i licencje wyznaczają koszt miesięczny, wobec tego, z czego rezygnujesz w sprzęcie, serwisie i prądzie.
Czy możemy zabrać dotychczasowe licencje do chmury?
Czasem, na warunkach, które różnią się u każdego dostawcy i przy każdej licencji. To należy do inwentarza, zanim powstanie uzasadnienie biznesowe, a nie po. Rozstrzygają warunki dostawcy; partner migracyjny może je sprawdzić, ale nie wydaje opinii prawnej.
Czytaj dalej
Z czym łączy się ten plan.
Zaczniemy Twoją migrację od inwentarza?
Prześlij listę serwerów i działających na nich aplikacji. Dopiszemy propozycję dla każdej aplikacji i powiemy, które zależności trzeba jeszcze wyjaśnić.
Praktyczna wiedza o IT w Twojej skrzynce
Nowe poradniki o zarządzaniu, bezpieczeństwie i stanowiskach pracy, pisane przez ludzi, którzy wykonują tę pracę. Bez sprzedażowego gadania, a z subskrypcji zrezygnujesz jednym kliknięciem.