Zapytaj o ofertę
Awaria Branże Kariera O nas Blog Kontakt
Dwoje współpracowników przy tablicy pokrytej schematami technicznymi w przeszklonej sali konferencyjnej

OLA i SLA: ustalenia stojące za Twoim SLA, które dostawca zawiera sam ze sobą

Przy OLA i SLA prawie każdy myśli tylko o tym drugim: ustaleniu, które sam podpisujesz. Ale SLA jest tak mocne, jak ustalenia za nim, między zespołami Twojego dostawcy i z podmiotami, które on angażuje. Rzadko je widzisz i zwykle właśnie tam coś się sypie.

7 min czytania Napisane przez zespół ITproposal
Krótka odpowiedź

SLA to ustalenie między Tobą a dostawcą. OLA to ustalenie między zespołami tego dostawcy, a underpinning contract (UC) to umowa z podmiotem zewnętrznym, jak operator lub producent.

Cel SLA zostaje osiągnięty albo nie na przekazaniach między zespołami. Bez OLA zgłoszenie u drugiego zespołu leży w kolejce, której nikt nie pilnuje.

Nie masz prawa do wewnętrznych dokumentów dostawcy, ale masz prawo do odpowiedzi na pytanie, kto dotyka Twojego zgłoszenia i czy ich godziny i terminy pasują do Twojego SLA.

OLA, SLA i UC: trzy ustalenia w jednym łańcuchu

Terminy pochodzą z ITIL i opisują trzy warstwy tej samej obietnicy:

  • SLA (service level agreement). Ustalenie między dostawcą a Tobą: jaka usługa, jakie cele reakcji i naprawy, w jakich godzinach i jak odbywa się raportowanie.
  • OLA (operational level agreement). Ustalenie między dwoma zespołami w obrębie tego samego dostawcy: service deskiem a zespołem sieci, zespołem stanowisk pracy a technikami na miejscu. Czego jeden zespół może oczekiwać od drugiego i w jakim czasie.
  • UC (underpinning contract). Umowa między Twoim dostawcą a podmiotem zewnętrznym, od którego zależy: dostawcą internetu, producentem z gwarancją, partnerem, który na odległej lokalizacji dostarcza ręce do pracy.

Różnica między OLA a SLA nie dotyczy więc treści, tylko tego, kto z kim się umawia. SLA jest zewnętrzne i umowne; OLA jest wewnętrzne i nie ma klauzuli kar, ale decyduje o tym, czy SLA jest osiągalne.

Dlaczego SLA bez OLA to obietnica bez pokrycia

Prześledź jedno zgłoszenie: oddział nie może drukować ani wejść na dysk współdzielony. Service desk je przyjmuje, widzi, że to problem sieciowy, i przekazuje zespołowi sieci. Ten widzi uszkodzony przełącznik i prosi o technika na miejscu. Technik okazuje się potrzebować części zamiennej od producenta.

Cztery przekazania, a SLA mierzy tylko sumę. Jeśli zespół sieci nie ma uzgodnionego czasu, w którym podejmuje przekazane zgłoszenie, zgłoszenie leży tam w kolejce między inną pracą. Nikt nie łamie reguły, bo reguły nie ma, a cel SLA jest już chybiony, zanim ktokolwiek zaczął.

Na tym polega funkcja OLA: uwidacznia każde przekazanie i daje mu właściciela własnego kawałka czasu. Bez OLA dostawca odkrywa dopiero w miesięcznym raporcie, że cel został chybiony, i wtedy nikt już nie wie, gdzie uciekł czas.

Czasy i godziny muszą do siebie pasować

OLA jest coś warte dopiero wtedy, gdy mieści się w SLA. Brzmi to oczywiście, ale kryją się w tym dwie pułapki, których nie wyczytasz w żadnej umowie.

  • Suma. Wewnętrzne czasy wszystkich zespołów w łańcuchu plus czas podmiotu zewnętrznego muszą razem być krótsze niż cel SLA, z zapasem na same przekazania. Jeśli drugi zespół może wykorzystać już prawie cały czas SLA, nie zostaje nic dla trzeciego.
  • Godziny. Jeśli SLA obiecuje pokrycie poza godzinami biurowymi, każdy zespół w łańcuchu też musi być wtedy osiągalny. Service desk, który odbiera wieczorem, nie pomoże, jeśli zespół sieci pracuje tylko w dzień, i masz wieczorne pokrycie, które kończy się na pierwszym przekazaniu.

To samo dotyczy UC. Czas naprawy operatora albo termin dostawy producenta to stała część łańcucha; poniżej niej dostawca nie może niczego obiecać. Jak sobie z tym radzić w samym SLA, to osobny temat. Tutaj chodzi o pytanie, czy Twój dostawca zna te czasy i je wliczył.

Co powinno być w OLA

OLA nie musi być długim dokumentem. Co czyni go użytecznym:

  • Jakie zespoły i jaka usługa. Kto komu dostarcza i do jakiego rodzaju pracy.
  • Moment przekazania. Kiedy zgłoszenie liczy się jako przekazane i z jakimi informacjami. Przekazanie bez komunikatu błędu, lokalizacji i tego, co już próbowano, kosztuje następny zespół najpierw rundę dopytywania.
  • Cele wewnętrzne. W jakim czasie zespół przyjmujący podejmuje sprawę i oddaje informację, według priorytetu, wyprowadzone z SLA, a nie wymyślone obok niego.
  • Dostępność. Godziny pracy zespołu i to, kto jest wołany poza nimi.
  • Eskalacja. Co się dzieje, gdy cel wewnętrzny grozi chybieniem, i kto o tym decyduje.
  • Pomiar i ocena. Z systemu zgłoszeń, ze stałym terminem, w którym zespoły wspólnie patrzą, gdzie uciekł czas.

Jeśli dostawca pracuje z jednym zespołem, który robi wszystko, jest mniej do przekazywania. Zależność od podmiotów zewnętrznych jednak zostaje i wtedy jej miejsce jest w UC.

O co możesz zapytać jako klient w sprawie OLA i SLA

OLA to dokument wewnętrzny i nie masz do niego prawa. Możesz jednak zapytać o to, na co dobry dostawca odpowiada bez trudu:

  • Kto dotyka mojego zgłoszenia? Jakie zespoły i jakie podmioty zewnętrzne znajdują się między moim zgłoszeniem a rozwiązaniem, dla trzech czy czterech rodzajów awarii, które u nas zdarzają się najczęściej.
  • Czy Wasze godziny wewnętrzne pasują do mojego SLA? Zwłaszcza jeśli uzgodniono pokrycie poza godzinami biurowymi albo w sobotę.
  • Jakie UC znajdują się pod spodem? U którego operatora, producenta lub partnera zależy część mojego czasu naprawy i jaki czas zadeklarowali.
  • Gdzie uciekł czas? Czy miesięczny raport przy chybionym celu pokaże, w którym ogniwie był czas, a nie tylko to, że cel został chybiony.

Ostatnie to najostrzejszy test. Dostawca, który dla każdego przekazania pokaże, gdzie leżało zgłoszenie, pracuje z OLA, nawet jeśli nazywa je inaczej. Dostawca, który tego nie umie, kieruje się SLA, nie wiedząc, jak je osiąga.

OLA po Twojej stronie stołu

Jest ogniwo, którego prawie nigdy nie rysuje się w łańcuchu: Twoja własna organizacja. Technik przyjeżdżający na miejsce potrzebuje kogoś, kto otworzy budynek albo serwerownię. Zmiana w systemie kasowym wymaga zatwierdzenia przez kogoś, kto w tym momencie jest osiągalny. Do dostawcy oprogramowania, z którym to Ty masz umowę, musisz zadzwonić Ty albo musi wiedzieć, że Twój dostawca może zadzwonić w Twoim imieniu.

To w istocie wewnętrzne ustalenia po Twojej stronie i kosztują tyle samo czasu co kolejka u dostawcy. Zapisz je jako osoby kontaktowe z dostępnością i zastępcą, a w SLA zapisz, że zegar stoi, dopóki czeka się po Twojej stronie. Wtedy wiesz też, gdzie sam możesz być szybszy.

Gdzie kończy się nasza praca

Co robimy. Pracujemy z wewnętrznymi ustaleniami między naszymi zespołami i z ustaleniami z podmiotami, od których zależymy, i na prośbę wyjaśniamy Ci, jak biegnie łańcuch za Twoim SLA: kto dotyka zgłoszenia, w jakich godzinach i gdzie siedzi czas. Mamy certyfikaty ISO 9001 i ISO/IEC 27001; opisują one, jak pracujemy, a nie oceniają innych dostawców.

Czego nie robimy. Nie zawieramy ustaleń w Twoim imieniu z dostawcami, z którymi to Ty masz umowę, jak dostawca oprogramowania; to ustalenie zostaje między Tobą a nimi. Nie jesteśmy prawnikiem i nie oceniamy umów prawnie, także SLA czy UC innego podmiotu. A jeśli dostarczamy Twoje łącze internetowe, infrastruktura pod spodem zostaje po stronie operatora: ich czas naprawy to stała część łańcucha, którą możemy wliczyć, ale nie skrócić.

Najczęstsze pytania

Pytania, które dostajemy w tej sprawie

Pięć, które wracają najczęściej.

Czym jest OLA?

OLA (operational level agreement) to ustalenie między dwoma zespołami tego samego dostawcy IT, na przykład między service deskiem a zespołem sieci. Zapisuje, kiedy zgłoszenie liczy się jako przekazane, z jakimi informacjami, w jakim czasie zespół przyjmujący je podejmuje i w jakich godzinach jest osiągalny. OLA jest wewnętrzne i nie ma klauzuli kar.

Czym różni się OLA od SLA?

SLA to ustalenie między dostawcą a jego klientem o usłudze i jej parametrach. OLA to ustalenie między zespołami w obrębie tego dostawcy, które decyduje o tym, czy SLA jest w praktyce osiągalne. SLA mierzy całość; OLA rozkładają tę całość na ogniwa w łańcuchu.

Czym jest underpinning contract?

Underpinning contract (UC) to umowa między Twoim dostawcą IT a podmiotem zewnętrznym, od którego zależy jego usługa, jak dostawca internetu, producent albo partner na miejscu. Czasy, które ten podmiot deklaruje, są stałą częścią czasu naprawy w Twoim SLA. Dostawca nie może obiecać niczego poniżej nich.

Czy jako klient mam prawo do OLA mojego dostawcy?

Zwykle nie, bo to dokumenty wewnętrzne. Możesz jednak zapytać, jakie zespoły i podmioty zewnętrzne dotykają Twojego zgłoszenia, czy ich godziny pasują do Twojego SLA i czy miesięczny raport przy chybionym celu pokazuje, gdzie był czas. Dostawca pracujący z OLA odpowie na te pytania bez trudu.

Czy możecie dopasować umowy z naszymi innymi dostawcami do naszego SLA?

Możemy opisać łańcuch i wskazać, gdzie czasy lub godziny innego dostawcy nie pasują do Twojego SLA. Samo ustalenie zostaje między Tobą a tym dostawcą, a my nie negocjujemy ani nie podpisujemy w Twoim imieniu. Prawną ocenę tych umów zostaw prawnikowi.

Powiązane usługi

Czytaj dalej

Z czym łączą się ustalenia stojące za SLA.

Narysujemy łańcuch za Twoim SLA wspólnie?

Weź ze sobą swoje obecne SLA i trzy awarie, które wracają najczęściej. Pokażemy, jakie zespoły i podmioty za nimi stoją i gdzie może uciekać czas; stronę prawną zostawiamy Twojemu prawnikowi.

Praktyczna wiedza o IT w Twojej skrzynce

Nowe poradniki o zarządzaniu, bezpieczeństwie i stanowiskach pracy, pisane przez ludzi, którzy wykonują tę pracę. Bez sprzedażowego gadania, a z subskrypcji zrezygnujesz jednym kliknięciem.

Twój adres wykorzystujemy wyłącznie do wysyłki newslettera. Zobacz naszą politykę prywatności.

Kontakt Zadzwoń