Zapytaj o ofertę
Awaria Branże Kariera O nas Blog Kontakt
Inżynier obserwujący cztery ekrany z panelami monitoringu i wykresami, za oknem kanał w Amsterdamie o zmierzchu

Monitoring sieci: zobaczyć, co się psuje, zanim zadzwoni użytkownik

Monitoring sieci to nie panel z zielonymi kropkami, ale ustalenie, które za nim stoi: co monitorujesz, od jakiej wartości coś staje się alertem i kto ten alert dostaje. Kto tego nie zapisze, ma ekran, na który nikt nie patrzy, i o awarii nadal dowiaduje się od recepcji.

7 min czytania Napisane przez zespół ITproposal
Krótka odpowiedź

Monitoring sieci dotyczy dostępności i przepustowości urządzeń oraz łączy. To nie jest wykrywanie zagrożeń ani pomiar tego, co odczuwa użytkownik; to dwa inne pytania.

Zacznij od małego zakresu: łącze internetowe, firewall, centralny switch, wifi i zasilanie. Dziesięć dobrze ustawionych kontroli mówi więcej niż pięćset domyślnych czujników.

Alert bez odbiorcy to nie monitoring. Ustal, kto co dostaje, także po godzinach pracy, i niech coś z zewnątrz sprawdza, czy sam monitoring nadal działa.

Czym jest monitoring sieci, a czym nie

Monitoring sieci stale sprawdza, czy elementy Twojej sieci są osiągalne i czy radzą sobie z pracą: czy działa połączenie na zewnątrz, czy firewall odpowiada, czy port switcha się przepełnia, czy kończy się pula adresów serwera DHCP. Odpowiedzią jest pomiar ze znacznikiem czasu, dzięki czemu po fakcie można powiedzieć, od kiedy coś działało wolno.

Z dwiema rzeczami często się to myli. Monitoring bezpieczeństwa szuka ataków w logach i ruchu; to praca SOC i wymaga innych źródeł oraz innych ludzi. A mierzenie tego, co odczuwa użytkownik (jak długo Teams otwiera spotkanie), to digital experience monitoring. Monitoring sieci może powiedzieć, że łącze jest pełne, ale nie dlaczego jedna aplikacja wydaje się wolna.

To rozróżnienie to nie gra słów. Decyduje o tym, jakie narzędzie wybierzesz, kto czyta alerty i czego możesz oczekiwać od dostawcy. Umowa, która mówi „monitoring”, nie mówiąc który z trzech, nic nie obiecuje.

Co monitorujesz najpierw

Pokusa jest taka, żeby narzędzie wszystko wykryło i włączyło każdy czujnik. Po tygodniu masz setki wartości i nikt nie wie, która jest ważna. Zacznij od tego, co po awarii zatrzymuje całą lokalizację:

  • Łącze internetowe i łącze zapasowe. Dostępność, opóźnienie i utrata pakietów do stałego punktu poza Twoją siecią. Łącze zapasowe monitoruj osobno: zwykle wychodzi na jaw dopiero, gdy jest potrzebne, i okazuje się, że od miesięcy nie działa.
  • Firewall. Osiągalny czy nie, obciążenie procesora i pamięci, liczba jednoczesnych sesji oraz stan tuneli VPN do innych lokalizacji.
  • Centralny switch i uplinki. Porty, które włączają się i wyłączają, błędne pakiety i zajętość łączy między switchami.
  • Wifi. Czy access pointy są podpięte do kontrolera i ile urządzeń przypada na access point.
  • Zasilanie i temperatura. UPS sam zgłasza, że pracuje na baterii; niech to zgłoszenie dokądś trafia. Zbyt ciepła szafa serwerowa zapowiada awarię na kilka dni przed jej wystąpieniem.
  • To, co wygasa niepostrzeżenie. Certyfikaty, nazwa domeny, umowa wsparcia firewalla. To nie ruch sieciowy, ale awarie sieci.

Dopiero gdy ta lista spokojnie działa, dodajesz: drukarki, kamery, sale konferencyjne. W tej kolejności, a nie odwrotnie.

Jak mierzy: ping, SNMP, flow i logi

Cztery techniki pokrywają prawie wszystko, a każda odpowiada na inne pytanie.

  • Ping i kontrole portów: czy urządzenie żyje, czy usługa odpowiada. Proste i niezawodne, ale mówi tylko tak lub nie.
  • SNMP: urządzenie samo mówi, jak się czuje, od zajętości portów po temperaturę. Używaj wersji 3, z uwierzytelnianiem i szyfrowaniem; starsze wersje wysyłają hasło otwartym tekstem przez sieć i w wielu urządzeniach są nadal domyślnie włączone.
  • Dane flow (NetFlow, sFlow, IPFIX): kto z kim rozmawia i ile. To odpowiedź na pytanie „łącze jest pełne, ale przez co?”.
  • Syslog: to, co urządzenie samo zapisuje, jak port, który przestaje działać, albo zmiana konfiguracji. Przydatny do odtworzenia awarii po fakcie.

Biuro z jedną lokalizacją często wystarczy pierwsze dwie. Flow warto dodać, gdy łącze regularnie jest pełne i nie wiesz dlaczego, a syslog, gdy chcesz móc sprawdzić, kto kiedy co zmienił.

Progi warte alertu

Największe ryzyko monitoringu to nie to, że widzi za mało, ale że zgłasza tak dużo, że nikt już nie patrzy. Po trzecim fałszywym alercie jednego wieczoru czwarty, prawdziwy, też zostaje odklikany.

Najpierw mierz kilka tygodni bez alertów. Wtedy wiesz, co jest normalne: że łącze codziennie o dziewiątej zapełnia się aktualizacjami, a pewien switch w nocy się nagrzewa. Próg, który nie opiera się na takiej linii bazowej, to zgadywanie.

  • Dwa poziomy: ostrzeżenie, które pojawia się w zestawieniu, i alert, który stawia kogoś na nogi. Tylko ten drugi idzie na telefon.
  • Zależności: gdy odpada połączenie z oddziałem, chcesz jednego alertu, a nie trzydziestu, po jednym dla każdego urządzenia za nim.
  • Czas oczekiwania: port, który raz na dwie sekundy znika, to nie awaria. Trzy razy w kwadrans już tak.

Co kwartał przeglądaj alerty z ostatniego miesiąca. Każdy alert, z którym nikt nic nie zrobił, staje się ostrzeżeniem albo znika.

Kto dostaje alert, także o trzeciej w nocy

Alert, który trafia do skrzynki, której nikt nie czyta, to nie monitoring. Ustal dla każdego rodzaju alertu, kto go dostaje, w jakim czasie ktoś go podejmuje i co się dzieje, gdy ta osoba nie reaguje.

Prawdziwe pytanie dotyczy godzin poza pracą. Czy awaria łącza w sobotę ma kogoś obudzić? Dla biura zamkniętego w weekend prawdopodobnie nie; dla sklepu, który w sobotę ma najlepszy dzień, tak. To decyzja organizacji, a nie narzędzia, i powinna wrócić w ustaleniach z dostawcą.

I pilnuj pilnującego. Jeśli monitoring stoi na serwerze w tej samej sieci, wypada razem z nią i robi się podejrzanie cicho. Niech coś poza Twoją siecią sprawdza, czy monitoring żyje, i wysyła alert, gdy milczy.

Własne narzędzie czy zlecenie

Narzędzi nie brakuje. PRTG od Paessler, Zabbix, Checkmk i LibreNMS to znane nazwy, a wiele marek sprzętu sieciowego ma własny panel w chmurze, który dobrze pilnuje własnych urządzeń, a pozostałych nie. Wybór narzędzia rzadko jest problemem; problemem jest jego utrzymanie.

Trzy pytania, które rozstrzygają, czy robisz to sam:

  • Kto dostosowuje progi, gdy sieć się zmienia, i kto usuwa urządzenie, które wycofano?
  • Kto reaguje, gdy przychodzi alert, i czy ta osoba może coś z tym zrobić?
  • Co się dzieje z historią, gdy zmienia się narzędzie lub administrator? Pomiary z zeszłego roku to jedyny sposób, żeby zobaczyć, że łącze powoli staje się za małe.

Jeśli odpowiedź na dwa pierwsze pytania brzmi „nikt konkretny”, monitoring należy do zarządzania infrastrukturą IT, a nie do osobnego narzędzia. Poproś wtedy o dostęp do tego samego panelu, który widzi administrator, i o prawo do zabrania historii pomiarów, gdy odejdziesz.

Gdzie kończy się nasza praca

Wdrażamy monitoring, pilnujemy sieci, którą zarządzamy, i obsługujemy alerty według ustaleń z Tobą. Dwie rzeczy widzimy, ale sami nie naprawiamy.

Łącze poza budynkiem. Światłowód, kabel czy sieć komórkowa należą do operatora. Jeśli monitoring pokazuje, że awaria jest tam, zgłaszamy ją u dostawcy razem z pomiarami i śledzimy. Naprawia ją operator.

Cudza usługa chmurowa. Jeśli Microsoft 365 albo program księgowy działa wolno, a Twoja sieć jest spokojna, możemy to udowodnić, ale nie naprawić.

I to dotyczy urządzeń, a nie ludzi. Jeśli chcesz śledzić, co poszczególni pracownicy robią w internecie, to inne pytanie, z RODO i uzgodnieniami z przedstawicielami pracowników, i nie jest częścią monitoringu sieci opisanego tutaj.

Najczęstsze pytania

Pytania, które dostajemy w tej sprawie

Pięć, które wracają najczęściej.

Czym jest monitoring sieci?

Monitoring sieci stale sprawdza, czy elementy sieci są osiągalne i radzą sobie z pracą: łącze internetowe, firewall, switche, wifi i zasilanie. Gdy coś przestaje działać albo wartość przekracza ustalony próg, ktoś dostaje alert. Celem jest zobaczenie awarii, zanim zgłosi ją użytkownik.

Czym różni się monitoring sieci od administracji siecią?

Monitoring to patrzenie i zgłaszanie. Administracja to także ingerencja: prowadzenie konfiguracji, aktualizacje firmware, usuwanie awarii i dostosowywanie sieci, gdy organizacja się zmienia. Monitoring bez nikogo, kto reaguje na alerty, daje głównie archiwum.

Jakiego narzędzia użyć do monitoringu sieci?

Znane narzędzia to PRTG, Zabbix, Checkmk i LibreNMS, a wiele marek sprzętu sieciowego ma własny panel w chmurze. Narzędzie jest mniej ważne niż utrzymanie: kto pilnuje progów, kto reaguje na alerty i gdzie zostaje historia pomiarów, gdy zmienisz administratora.

Czy SNMP jest wystarczająco bezpieczne?

Wersja 3 tak: ma uwierzytelnianie i szyfrowanie. Starsze wersje 1 i 2c wysyłają wspólny ciąg znaków (community string) otwartym tekstem przez sieć i w wielu urządzeniach są domyślnie włączone. Wyłącz je i używaj tylko SNMPv3, ograniczonego do adresu serwera monitoringu.

Czy sami usuwacie awarię łącza internetowego?

Nie, jeśli awaria jest w infrastrukturze poza budynkiem; ta należy do operatora. Widzimy awarię w monitoringu, zgłaszamy ją dostawcy razem z pomiarami i śledzimy do usunięcia. To, co jest w budynku i w naszym zarządzaniu, załatwiamy sami.

Powiązane usługi

Czytaj dalej

Do czego pasuje monitoring sieci.

Marki

Powyższe marki, każda na osobnej stronie

Co produkuje marka, jakie linie od niej dostarczamy i co robimy wokół nich.

Sprawdzimy, co Twoja sieć zgłasza dziś?

Powiedz, jak dziś dowiadujesz się o awarii i co stoi w Twoich lokalizacjach. Wskażemy dziesięć kontroli, które ustawilibyśmy jako pierwsze, i kto powinien dostawać alerty.

Praktyczna wiedza o IT w Twojej skrzynce

Nowe poradniki o zarządzaniu, bezpieczeństwie i stanowiskach pracy, pisane przez ludzi, którzy wykonują tę pracę. Bez sprzedażowego gadania, a z subskrypcji zrezygnujesz jednym kliknięciem.

Twój adres wykorzystujemy wyłącznie do wysyłki newslettera. Zobacz naszą politykę prywatności.

Kontakt Zadzwoń