
Wybór systemu ticketowego: kupić własny czy dołączyć do systemu service desku
Wybór systemu ticketowego prawie zawsze zaczyna się od porównania marek, a różnica rzadko leży właśnie tam. O tym, czy zgłoszenia są rozwiązywane na czas, decyduje to, jak system jest ustawiony: jakie kategorie, jakie priorytety, kiedy biegnie zegar. A gdy zlecasz service desk na zewnątrz, dochodzi pytanie, którego nikt nie zadaje z góry: czyj jest system i czyje są dane w nim?
Prawie każdy system ticketowy potrafi to, czego potrzebuje service desk IT. Różnica tkwi w ustawieniach: krótka lista kategorii, priorytet z wpływu i pilności oraz zegar SLA, który staje, gdy czekasz na użytkownika.
Jeśli zlecasz service desk na zewnątrz, dołączenie do systemu dostawcy bywa najszybsze. Zapisz wtedy, że zgłoszenia, baza wiedzy i powiązanie z zasobami należą do Ciebie.
Eksport przy odejściu uzgodnij w dniu startu: które pola, w jakim formacie, z załącznikami i historią, w jakim terminie.
Co system ticketowy dla IT powinien umieć
System ticketowy dla IT to coś innego niż narzędzie obsługi klienta, choć są podobne i niektórzy dostawcy sprzedają oba. Użytkownik jest współpracownikiem, zgłoszenie dotyczy urządzenia lub konta, a ustalenie, jak szybko zostanie podjęte, jest zapisane w SLA. Wynika z tego lista, którą możesz odhaczać przy każdym pakiecie:
- Kanały. Poczta, portal, telefon, a często Teams lub czat, i wszystko ląduje jako zgłoszenie w jednym miejscu. Zgłoszenie, które jest tylko w czyjejś skrzynce, nie istnieje dla raportowania.
- Kategorie i przydzielanie. Zgłoszenie trafia automatycznie do właściwej grupy na podstawie wyboru użytkownika lub treści maila.
- Priorytet i zegar SLA. System wylicza priorytet, ustawia czas reakcji i rozwiązania oraz wstrzymuje zegar, gdy zgłaszający musi odpowiedzieć. Bez pauzy mierzysz też własny czas oczekiwania.
- Baza wiedzy. Rozwiązania, z których współpracownicy mogą korzystać sami i które zespół znajdzie przy następnym zgłoszeniu.
- Powiązanie z zasobami. Zgłoszenie jest podpięte do laptopa, drukarki lub licencji, której dotyczy. Dopiero wtedy widać, że to samo urządzenie wraca co miesiąc.
- Raportowanie. Liczby według kategorii, czasy obsługi, wyniki SLA i zgłoszenia powtarzające się, bez prowadzenia arkusza przez kogokolwiek.
- Uprawnienia i dziennik zdarzeń. Kto może zobaczyć które zgłoszenie i kto co zmienił. Zgłoszenia zawierają dane osobowe, a czasem hasła, których tam być nie powinno.
Pojęcie, które spotkasz, to ITSM, czyli zarządzanie usługami IT. Pakiety, które tak się nazywają, dodają do powyższego często zarządzanie zmianami, zarządzanie problemami i bazę konfiguracji. Dla małej organizacji to więcej, niż potrzeba; dla średniej z własnym zespołem to często dokładnie to, czego brakuje. Jak wygląda sama obsługa zgłoszeń, opisujemy na stronie o helpdesku IT.
Dlaczego ustawienia są ważniejsze niż marka
Znane pakiety, od ServiceNow i Jira Service Management po TOPdesk, Freshservice i Zendesk, potrafią wszystko z powyższej listy, na różne sposoby i w różnej skali. Nie ustawiamy ich w rankingu. Co za to widzimy w praktyce: dwie organizacje z tym samym systemem mają całkiem różne wyniki.
Jeden system ticketowy ma czterdzieści kategorii, z których używa się pięciu, priorytet wybierany przez samego zgłaszającego (przez co zawsze jest „wysoki”) i zegar SLA, który biegnie, gdy ktoś jest na urlopie. Drugi ma osiem kategorii, priorytet wynikający z dwóch pytań i raport miesięczny, na który ktoś patrzy. Drugi działa; marka nie ma z tym nic wspólnego.
Pytanie przy wyborze nie brzmi więc „który pakiet jest najlepszy”, tylko „kto go ustawia i prowadzi”. System bez właściciela w ciągu roku zapełnia się kategoriami, których nikt już nie rozumie.
Kategorie: krótko i z punktu widzenia zgłaszającego
Kategorie mają dwa zadania: skierować zgłoszenie do właściwej osoby i pokazać po fakcie, skąd zgłoszenia się biorą. Potrzeba do tego mniej, niż myślisz.
- Zacznij od sześciu do dziesięciu kategorii głównych w języku użytkownika: stanowisko pracy, konta i dostęp, poczta i Microsoft 365, drukowanie, sieć i Wi-Fi, telefonia, aplikacje firmowe, wnioski.
- Co najwyżej jeden poziom niżej. Na trzy poziomy w dół nikt nie wybiera poprawnie i raportowanie przestaje się zgadzać.
- Oddziel awarie od wniosków. „Mój laptop się nie włącza” i „potrzebuję laptopa dla nowego współpracownika” wymagają innej obsługi i innego zegara.
- Pilnuj kategorii „inne”. Jeśli ląduje tam więcej niż niewielka część, brakuje którejś kategorii albo jedna jest zbyt mglista.
Po trzech miesiącach sprawdź, które kategorie świecą pustkami, a które są za duże. Lista kategorii jest dobra dopiero po pierwszej rewizji.
Ustawianie priorytetu i zegara SLA
Nie pozwalaj zgłaszającemu samemu wybierać priorytetu. Wyprowadź go z dwóch pytań, które zadaje system albo wypełnia service desk:
- Wpływ: dotyczy jednej osoby, działu czy całej organizacji?
- Pilność: czy praca może trwać, trwa z trudem, czy stoi?
Z tego połączenia wynika priorytet od jednego do czterech, a do każdego należy czas reakcji i rozwiązania z Twojego SLA. Jak ustalić te czasy tak, żeby je dotrzymywać, to osobna sprawa; zapisy o tym, jak SLA wiąże się z umową, omawiamy w tekście o umowie serwisowej IT.
Trzy ustawienia decydują o tym, czy zegar mierzy, czy kłamie:
- Kalendarz. Czy zegar biegnie tylko w godzinach pracy, czy także wieczorem i w weekend? Musi to być zgodne z tym, co jest w umowie.
- Pauza. Przy „czeka na użytkownika” albo „czeka na dostawcę” zegar staje, a system zapisuje, na jak długo.
- Eskalacja. Zgłoszenie zbliżające się do terminu samo trafia do drugiej osoby. Nie jako kara, tylko żeby nie leżało.
Własny system ticketowy czy dołączenie do cudzego
Są dwie drogi. Wybierasz własny system ticketowy, na swoje dane, z którego korzystają Twoi informatycy i ewentualnie firma zewnętrzna. Albo zlecasz service desk na zewnątrz i pracujesz w systemie dostawcy, z portalem i raportowaniem dla Twojej organizacji.
Dołączenie pasuje, gdy nie masz własnego działu IT albo service desk obsługuje prawie wszystkie zgłoszenia. Nie musisz niczego ustawiać, licencjonować ani prowadzić, a dostawca ma już system dostosowany do swojego sposobu pracy.
Własny system pasuje, gdy zgłoszenia obsługuje kilka stron (własny administrator, zewnętrzny service desk, dostawca aplikacji), gdy pracują w nim także inne działy, jak administracja czy HR, albo gdy z innego powodu chcesz mieć dane w pełni we własnych rękach. Dostawca pracuje wtedy w Twoim systemie i musi tego chcieć oraz umieć.
Pytanie rozstrzygające, które często rozwiązuje sprawę: kto ma mieć do tego dostęp za trzy lata, gdy obecnego dostawcy już nie będzie? Jeśli odpowiedź brzmi „tylko następca”, wystarczy dołączenie z dobrym ustaleniem o eksporcie. Jeśli brzmi „my sami”, system należy do Ciebie.
Co się zmienia, gdy zlecasz service desk
W systemie dostawcy po kilku latach zgromadzona jest duża część Twojej wiedzy: które urządzenia wracają, które rozwiązanie zadziałało, kto jakie uprawnienia dostał i dlaczego. To cenne, a leży w miejscu, które nie jest Twoje. Dlatego zapisz z góry:
- Własność danych. Zgłoszenia, załączniki, artykuły bazy wiedzy i powiązanie z zasobami należą do Twojej organizacji, także gdy leżą w systemie dostawcy.
- Wgląd w trakcie umowy. Portal, w którym widzisz wszystkie zgłoszenia, a nie tylko raport miesięczny z sumami.
- Eksport przy odejściu. Które pola, w jakim formacie (plik, który inny system potrafi wczytać, albo przez integrację), z pełną historią i załącznikami, w jakim terminie po wypowiedzeniu.
- Zasoby. Jeśli zgłoszenia są powiązane z urządzeniami, zadbaj, żeby wraz z nimi odszedł także sam rejestr zasobów; zob. inwentaryzacja sprzętu IT. Historia zgłoszeń bez urządzeń, których dotyczy, to lista luźnych zdań.
- Dane osobowe. Zgłoszenia zawierają imiona, adresy e-mail, a czasem więcej. Dostawca jest wtedy podmiotem przetwarzającym na gruncie RODO i potrzebna jest umowa powierzenia z ustaleniami o okresie przechowywania i usuwaniu.
Jeśli dostawca pracuje w Twoim własnym systemie, sytuacja jest odwrotna: ustal, że jego konta są imienne, że przy odejściu możesz je sam wyłączyć i że jego pracownicy nie widzą więcej, niż potrzeba.
Jak wybrać system ticketowy
Jeśli wybierasz sam, nie rób demo na przykładach sprzedawcy, tylko próbę na dwudziestu prawdziwych zgłoszeniach z ostatniego miesiąca. Od razu zobaczysz, ile kliknięć kosztuje zwykłe zgłoszenie i czy mieszczą się w nim Twoje kategorie.
Zapytaj ponadto o to, o czym na demo się nie mówi:
- Jak wyeksportować wszystkie zgłoszenia z historią i załącznikami i ile to kosztuje pracy?
- Czy jest integracja (API) z zarządzaniem zasobami, zarządzaniem tożsamością i Microsoft 365?
- Czy użytkownicy mogą logować się swoim istniejącym kontem (single sign-on)?
- Gdzie leżą dane i kto u dostawcy ma do nich dostęp?
- Co dzieje się z danymi po wypowiedzeniu i po jakim czasie są usuwane?
System mierzy, ile zgłoszeń i jak szybko pracownicy obsługują. Jeśli chcesz używać tych danych do oceny ludzi, może to wymagać wcześniejszego uzgodnienia z pracownikami lub ich przedstawicielami. Omów to wcześniej, a nie po fakcie.
Gdzie kończy się nasza praca
Co robimy. Świadczymy service desk, a do niego należy system ticketowy ustawiony zgodnie z powyższymi punktami: krótkie kategorie, priorytet z wpływu i pilności, zegar SLA z pauzą, baza wiedzy i powiązanie z zasobami. Czy dzieje się to w naszym systemie, czy w Twoim, ustalamy przed startem, razem z eksportem przy odejściu.
Czego nie robimy. Nie tworzymy oprogramowania do zgłoszeń i nie jesteśmy niezależnym doradcą porównującym pakiety: jako dostawca service desku jesteśmy stroną zainteresowaną i możesz to wziąć pod uwagę. Nie oceniamy też prawnie umowy powierzenia ani klauzuli wyjścia; zleć to prawnikowi lub inspektorowi ochrony danych.
Pytania, które dostajemy w tej sprawie
Pięć, które wracają najczęściej.
Czym jest system ticketowy?
System ticketowy zapisuje każde zgłoszenie lub wniosek jako ticket, z osobą zgłaszającą, kategorią, priorytetem i osobą obsługującą. Dzięki temu nic nie ginie w skrzynce, biegnie zegar dla uzgodnionego czasu reakcji i rozwiązania, a po fakcie widzisz, skąd zgłoszenia się biorą.
Co system ticketowy dla IT powinien umieć?
Przyjmować zgłoszenia przez pocztę, portal, telefon i czat, automatycznie je kategoryzować i przydzielać, prowadzić priorytet i zegar SLA, który staje, gdy czekasz na użytkownika, oferować bazę wiedzy, łączyć zgłoszenia z urządzeniami i licencjami oraz raportować bez arkusza. Uprawnienia i dziennik zdarzeń także należą do podstaw.
Czy potrzebuję własnego systemu ticketowego, jeśli zlecam service desk?
Niekoniecznie. Dołączenie do systemu dostawcy bywa najszybsze, o ile zapiszesz, że dane są Twoje, widzisz wszystkie zgłoszenia i uzgodniono eksport przy odejściu. Własny system pasuje lepiej, gdy pracuje w nim kilka stron lub działów.
Ile kategorii potrzebuje system ticketowy?
Zacznij od sześciu do dziesięciu kategorii głównych w języku użytkownika, z co najwyżej jednym poziomem niżej, i oddziel awarie od wniosków. Po trzech miesiącach sprawdź, które świecą pustkami i ile trafia do „inne”; to mówi, które połączyć, a które dodać.
Jaki system ticketowy polecacie?
Nie ustawiamy ich w rankingu i jako dostawca service desku nie jesteśmy stroną niezależną. Prawie każdy znany pakiet potrafi to, czego potrzebuje service desk IT. O różnicy decyduje ustawienie i to, kto je prowadzi; przetestuj więc pakiet na dwudziestu prawdziwych zgłoszeniach, a nie na demo.
Czytaj dalej
Do czego system ticketowy się odnosi.
Powyższe marki, każda na osobnej stronie
Co produkuje marka, jakie linie od niej dostarczamy i co robimy wokół nich.
Położymy Twój system ticketowy obok zgłoszeń?
Prześlij obecne kategorie i miesiąc zgłoszeń. Powiemy, jakie ustawienia byśmy zmienili i jak powinno wyglądać ustalenie o danych i eksporcie, jeśli zlecasz service desk.
Praktyczna wiedza o IT w Twojej skrzynce
Nowe poradniki o zarządzaniu, bezpieczeństwie i stanowiskach pracy, pisane przez ludzi, którzy wykonują tę pracę. Bez sprzedażowego gadania, a z subskrypcji zrezygnujesz jednym kliknięciem.