
Bezpieczeństwo chmury: co robi dostawca, a co musisz zrobić Ty
Bezpieczeństwo chmury to wspólna odpowiedzialność i nie jest to grzecznościowa formułka. Dostawca zabezpiecza swoje centra danych, swój sprzęt i swoją platformę. To, kto się loguje, jakie ustawienia są otwarte, które aplikacje mają dostęp i czy ktoś czyta logi, jest po Twojej stronie. Ten tekst dotyczy tej drugiej połowy oraz tego, czego możesz oczekiwać od kogo przy incydencie.
Dostawca zabezpiecza samą chmurę; Ty zabezpieczasz to, co w niej umieszczasz, i sposób, w jaki to ustawiasz. Tożsamości, ustawienia, dane i urządzenia w każdym modelu zostają po Twojej stronie.
Certyfikat lub raport z audytu dostawcy dotyczy jego strony. Raport SOC 2 wymienia nawet środki, które musi wdrożyć klient; przeczytaj tę listę.
Większość incydentów zaczyna się po stronie klienta: przejęte konto, otwarte ustawienie, aplikacja ze zbyt szerokimi uprawnieniami albo dziennik, którego nikt nie czyta.
Wspólna odpowiedzialność w chmurze w skrócie
Każdy duży dostawca chmury opisuje swoje bezpieczeństwo tym samym modelem: odpowiada za bezpieczeństwo samej chmury, klient za bezpieczeństwo w chmurze. Jak daleko sięga jego część, zależy od usługi. Przy serwerze wirtualnym sam aktualizujesz system operacyjny; przy Microsoft 365 robi to dostawca, a Ty zarządzasz już tylko konfiguracją.
W żadnym modelu nie przesuwają się cztery rzeczy: kto ma dostęp, jak usługa jest ustawiona, jakie dane w niej są i z jakich urządzeń się loguje. Na tym polega praca organizacji nad bezpieczeństwem chmury i o tym są kolejne sekcje.
Co certyfikat dostawcy dowodzi, a czego nie
Dostawcy chętnie pokazują certyfikat ISO/IEC 27001 albo raport SOC 2. To cenne, ale dotyczy ich strony linii. Trzy rzeczy do przeczytania, zanim uwzględnisz to we własnej analizie ryzyka:
- Zakres. Jakie usługi, lokalizacje i procesy są objęte. Certyfikat dla centrum danych nic nie mówi o aplikacji, którą na nim wynajmujesz.
- Okres i odstępstwa. Raport SOC 2 opisuje pewien okres i wymienia ustalenia audytora. Raport sprzed dwóch lat albo lista ustaleń bez działań następczych to pytanie do dostawcy.
- Środki oczekiwane od Ciebie. Raport SOC 2 wymienia dodatkowe środki, które klient musi wdrożyć sam, jak zarządzanie użytkownikami i ochrona własnych haseł. To dosłownie Twoja połowa modelu, spisana przez audytora dostawcy.
Bezpieczeństwo chmury zaczyna się od ustawień
Usługa w chmurze dostarcza przełączniki; ich położenie wybierasz Ty. Ustawienie domyślne ma sprawić, że usługa szybko nadaje się do użytku, a nie że jest jak najbezpieczniejsza. Dlatego wiele wycieków powstaje bez ataku: coś było otwarte, a miało być zamknięte.
- Udostępnianie osobom z zewnątrz. Linki, które otworzy każdy, kto je ma, dostęp gości bez daty wygaśnięcia, magazyn dostępny publicznie do odczytu.
- Stare metody logowania. Protokoły, które nie obsługują uwierzytelniania wieloskładnikowego, bywają w starszych środowiskach nadal włączone i omijają wtedy wszystko, co ustawiłeś poza nimi.
- Automatyczne przekazywanie poczty na adresy poza organizacją. Atakujący, który przejmie skrzynkę, włącza to w pierwszej kolejności.
Dlatego ustal konfigurację bazową: jakie położenie powinno mieć każde ustawienie i dlaczego. Potem okresowo sprawdzaj, czy środowisko nadal jej odpowiada, bo ustawienia się przesuwają: administrator, który „na chwilę” coś otworzył, nowa funkcja dostawcy włączona domyślnie. Oceny bezpieczeństwa, które pokazują sami dostawcy, są użyteczną pierwszą listą, a nie ostatecznym wyrokiem.
Uprawnienia administracyjne: mało, osobno i czasowo
W chmurze konto administratora to klucz do wszystkiego: wszystkich skrzynek, wszystkich plików, wszystkich ustawień, z każdego miejsca z internetem. Traktuj takie konta inaczej niż zwykłe.
- Osobno. Administrator pracuje na zwykłym koncie, a konta administracyjnego używa tylko do administrowania, bez skrzynki i bez codziennego użycia.
- Silne uwierzytelnianie. Uwierzytelnianie wieloskładnikowe odporne na phishing, jak fizyczny klucz lub passkey, a nie tylko kod w SMS-ie.
- Mało i czasowo. Jak najmniej stałych administratorów oraz role aktywowane tylko wtedy, gdy są potrzebne. Dostawca, który raz w roku coś robi, nie potrzebuje uprawnień administratora przez cały rok.
- Konto awaryjne. Jedno lub dwa konta na wypadek, gdy nic innego nie działa, dobrze schowane, monitorowane przy każdym użyciu i okresowo testowane.
To początek szerszego podejścia, w którym sprawdzane jest każde logowanie; jak wprowadzać je krok po kroku, opisujemy na stronie o dostępie Zero Trust.
Aplikacje i integracje, które proszą o dostęp
Najmniej znaną częścią bezpieczeństwa chmury są aplikacje, którym dostęp dają sami użytkownicy. Aplikacja kalendarza, narzędzie do podpisów albo asystent AI przy logowaniu prosi o dostęp do poczty lub plików, i jednym kliknięciem „akceptuję” osoba trzecia ma ten dostęp, także po późniejszej zmianie hasła.
- Ogranicz, kto może wyrażać zgodę. Pozwól użytkownikom zatwierdzać tylko aplikacje o ograniczonych uprawnieniach, a resztę kieruj przez administratora.
- Zrób spis tego, co już jest. Które aplikacje mają teraz dostęp, z jakimi uprawnieniami i kto ich jeszcze używa. Przy pierwszej kontroli prawie zawsze wychodzi coś, czego nikt nie rozpoznaje.
- Integracje między systemami często działają na kluczu lub sekrecie, który nigdy nie wygasa. Daj im właściciela, termin ważności i tylko te uprawnienia, których potrzebują.
- Poprzedni dostawcy. Firma, która przestała zarządzać Twoim środowiskiem, może nadal mieć konto albo integrację. Usuń je w dniu przekazania.
Logi: włączyć, przechowywać i mieć kogoś, kto patrzy
Platformy chmurowe rejestrują dużo: logowania, zmiany ustawień, kto udostępnił jaki plik. Ale nie wszystko jest włączone domyślnie, okres przechowywania często zależy od abonamentu, a dziennik, którego nikt nie czyta, pomaga dopiero po fakcie.
- Sprawdź, co jest rejestrowane i jak długo. Atak bywa wykryty dopiero po tygodniach; wtedy chcesz móc zajrzeć wstecz do początku.
- Przechowuj kopię poza usługą, jeśli domyślny okres jest za krótki, w miejscu, którego nie da się wymazać tymi samymi kontami administracyjnymi.
- Ustaw alerty na to, co naprawdę ma znaczenie: logowanie z nieoczekiwanego kraju, nowy administrator, reguła przekazująca pocztę, duże ilości pobranych plików.
- Ustal, kto patrzy, także wieczorem i w weekend. Kto nie może tego zorganizować sam, może zlecić to w ramach managed security i monitoringu.
Przy incydencie: co robi dostawca, a co Ty
Także przy incydencie linia podziału biegnie dalej. Dostawca bada i naprawia problemy na własnej platformie i informuje Cię zgodnie ze swoimi warunkami. Włamania na konto w Twoim środowisku nie zbada za Ciebie; to Twój incydent, z Twoimi logami.
- Odtwarzanie danych. Dostawca utrzymuje dostępność usługi; odzyskanie danych usuniętych przez użytkownika, atakującego albo przez błąd jest zwykle Twoją sprawą. Własna kopia zapasowa danych z chmury nie jest więc luksusem.
- Szyfrowanie. U dużych dostawców dane są domyślnie przechowywane w postaci zaszyfrowanej. Kto chce samodzielnie zarządzać kluczami, może to zrobić w wielu usługach, ale bierze też na siebie ryzyko, gdy klucz zniknie.
- Zgłoszenie. Na gruncie RODO to Ty jako administrator zgłaszasz naruszenie ochrony danych, jeśli trzeba, w ciągu 72 godzin organowi nadzorczemu (w Polsce Prezesowi UODO). Dostawca jest podmiotem przetwarzającym i powinien Cię poinformować; decyzja i zgłoszenie należą do Ciebie.
Spisz więc z góry, kto co robi przy incydencie, łącznie z drogą kontaktu z dostawcą i tym, kto u Was decyduje o zgłoszeniu.
Gdzie kończy się nasza praca
Co robimy. Urządzamy Twoją połowę i ją utrzymujemy: konfigurację bazową i jej kontrolę, konta administracyjne i role, uwierzytelnianie wieloskładnikowe, ograniczenie zgód dla aplikacji, logi i alerty, kopię zapasową danych z chmury oraz nadzór w ramach naszego managed security. Przy incydencie w Twoim środowisku badamy i naprawiamy razem z Tobą.
Czego nie robimy. Nie jesteśmy dostawcą chmury i nie mamy wpływu na bezpieczeństwo platformy, centrów danych ani dostępność usług Microsoftu czy innego dostawcy. Nie jesteśmy audytorem: nie wydajemy certyfikatów ani raportów SOC 2 i nikogo nie certyfikujemy. A to, czy incydent podlega obowiązkowi zgłoszenia, jest oceną prawną, którą robisz Ty z inspektorem ochrony danych lub prawnikiem; my dostarczamy fakty z logów.
Pytania, które dostajemy na ten temat
Pięć, które wracają najczęściej.
Czym jest model wspólnej odpowiedzialności w chmurze?
Dostawca chmury odpowiada za bezpieczeństwo samej chmury: centrów danych, sprzętu, sieci i platformy. Klient odpowiada za to, co w niej umieszcza, i za sposób, w jaki to ustawia. Zasięg części dostawcy zależy od usługi, ale dostęp, ustawienia, dane i urządzenia zawsze zostają po stronie klienta.
Czy chmura jest bezpieczniejsza niż własny serwer?
Platforma dużego dostawcy jest zwykle lepiej zabezpieczona niż serwer w biurze. Ale większość incydentów powstaje po stronie klienta: przejęte konto, otwarte ustawienie albo aplikacja ze zbyt szerokimi uprawnieniami. Chmura jest więc tak bezpieczna, jak ta połowa, którą zarządzasz sam.
Czy Microsoft robi kopię zapasową naszych danych z Microsoft 365?
Microsoft utrzymuje dostępność usługi i chroni swoją platformę przed awarią. Dane usunięte przez użytkownika, atakującego albo przez błąd można odzyskać w standardowych funkcjach tylko przez ograniczony czas. Własna kopia zapasowa w innym miejscu jest więc rozsądna.
Jakie są najważniejsze środki bezpieczeństwa chmury?
Uwierzytelnianie wieloskładnikowe na wszystkich kontach, osobne i nieliczne konta administracyjne, ustalona konfiguracja bazowa sprawdzana okresowo, ograniczenie tego, które aplikacje mogą dostać dostęp, logi przechowywane wystarczająco długo i ktoś, kto czyta alerty. Do tego własna kopia zapasowa danych.
Czy możecie certyfikować naszą platformę chmurową?
Nie. Nie jesteśmy audytorem i nie wydajemy certyfikatów ani raportów SOC 2. Urządzamy zabezpieczenia, które należą do Ciebie, i potrafimy pokazać, jak są ustawione; ocenę pod kątem certyfikatu przeprowadza akredytowana jednostka.
Czytaj dalej
Z czym łączy się Twoja połowa bezpieczeństwa chmury.
Przejrzymy Twoją połowę razem?
Sprawdzimy ustawienia, konta administracyjne, zgody dla aplikacji i logi Twojego środowiska chmurowego i powiemy, co jest otwarte i w jakiej kolejności to zamknąć.
Praktyczna wiedza o IT w Twojej skrzynce
Nowe poradniki o zarządzaniu, bezpieczeństwie i stanowiskach pracy, pisane przez ludzi, którzy wykonują tę pracę. Bez sprzedażowego gadania, a z subskrypcji zrezygnujesz jednym kliknięciem.