
Zero touch provisioning: urządzenie, które samo się konfiguruje, i co musi się wcześniej zgadzać
Zero touch provisioning oznacza, że laptop, przełącznik lub access point jedzie prosto od dostawcy na miejsce użytkowania i przy pierwszym włączeniu samo się zgłasza i konfiguruje. Działa tylko wtedy, gdy zgadza się cały łańcuch: kto rejestruje numer seryjny, gdzie urządzenie się zgłasza i czego potrzebuje od sieci. Ten artykuł jest właśnie o tym, a nie o tym, jaką politykę wdrożysz potem.
Zero touch provisioning nie zaczyna się od urządzenia, tylko od zakupu: numer seryjny musi być przypisany do Twojej organizacji, zanim karton wyjdzie z magazynu.
Laptop zgłasza się do usługi zarządzania producenta systemu operacyjnego; przełącznik lub access point pobiera konfigurację przez sieć albo zgłasza się do chmury zarządzania. Jedno i drugie wymaga działającego połączenia przy pierwszym uruchomieniu.
Koniec cyklu życia należy do tego samego procesu: urządzenie, które nie zostanie wyrejestrowane, pozostaje przypisane do Twojej organizacji i jest bezużyteczne dla następnego właściciela.
Czym zero touch provisioning jest, a czym nie
Przy zero touch provisioning żaden technik nie dotyka urządzenia, zanim użytkownik weźmie je do ręki. Laptop jedzie w kartonie do pracownika do domu, przełącznik do oddziału, a przy pierwszym włączeniu urządzenie wie, do kogo należy i skąd pobiera swoją konfigurację.
To nie sposób konfigurowania, tylko sposób rozpoczynania. To, co trafia potem na urządzenie, polityka, oprogramowanie, ustawienia, regulujesz w swoim środowisku zarządzania i to inny temat. Zero touch rozwiązuje jedno: że między fabryką a użytkownikiem nie ma pracy ręcznej.
Dlatego działa dla dwóch zupełnie różnych rodzajów urządzeń i wyszukiwane hasło dotyczy obu:
- Urządzenia stanowiskowe: laptopy, tablety i telefony, przez usługi rejestracji Microsoftu (Windows Autopilot), Apple (Apple Business Manager) i Google (Android zero-touch enrolment).
- Sprzęt sieciowy: przełączniki, access pointy, firewalle i routery, które przy pierwszym starcie pobierają konfigurację albo zgłaszają się do chmury zarządzania.
Łańcuch przed pierwszym włączeniem
Zero touch to łańcuch z czterech ogniw, a wdrożenie utyka na najsłabszym.
- Rejestracja przy zakupie. Dostawca lub producent przypisuje numer seryjny (w Windows tożsamość sprzętową) do Twojej organizacji w usłudze zarządzania. Może to zrobić tylko dostawca przez Ciebie do tego upoważniony. Jeśli kupisz urządzenie luzem w sklepie internetowym, tego kroku nie ma i ktoś musi go zrobić ręcznie po fakcie.
- Przypisanie do profilu. W Twoim środowisku zarządzania urządzenie jest powiązane z profilem: jaki typ użytkownika, jaki dział, jaki język. Urządzenie bez profilu startuje jak zwykłe urządzenie konsumenckie.
- Działające połączenie przy pierwszym starcie. Urządzenie musi móc wyjść na zewnątrz, żeby dowiedzieć się, do kogo należy.
- Użytkownik lub lokalizacja, które się zgadzają. Przy laptopie pracownik loguje się swoim kontem; przy przełączniku chmura zarządzania musi wiedzieć, do którego oddziału należy.
Pytanie, które zadajesz więc najpierw: kto rejestruje urządzenia przy zakupie i jak widzisz, że to się stało, zanim zostaną wysłane? Lista numerów seryjnych, która jest w Twoim środowisku zarządzania, zanim karton wyjedzie, to jedyny dowód, który się liczy.
Laptopy: co widzi użytkownik po rozpakowaniu
Pracownik włącza laptop, wybiera sieć Wi-Fi, loguje się kontem służbowym i czeka. W tym czasie urządzenie pobiera politykę, ustawienia bezpieczeństwa i obowiązkowe oprogramowanie. Jak długo to trwa, zależy głównie od tego, ile musi być obowiązkowo przed pojawieniem się pulpitu. Długa lista sprawia, że pierwszy kwadrans jest wolny i podatny na błędy; umieść tam tylko to, czego potrzeba od pierwszej minuty.
Dwa wybory, które robisz z góry:
- W całości przez użytkownika albo przygotowane wcześniej. Przy wolnym łączu domowym lub ciężkim stanowisku dostawca może większość konfiguracji uruchomić już w magazynie, tak że użytkownik robi tylko swoją część. To nadal bez ręcznej pracy nad konfiguracją, ale już nie bez tego, że ktoś otwiera karton.
- Co się dzieje, gdy coś pójdzie źle w połowie. Użytkownik, który utknie w domu, dzwoni do service desku. Zadbaj, żeby widział on zdalnie, na którym kroku jest urządzenie, i żeby była droga do ponownego startu bez odsyłania laptopa.
Jak ustawić samo stanowisko pracy, żeby zero touch miało sens, opisujemy w materiale o nowoczesnym miejscu pracy.
Przełączniki i access pointy: zero touch w nowej lokalizacji
Przy sprzęcie sieciowym zero touch provisioning nazywa się tak samo, ale działa inaczej. Są mniej więcej dwie drogi:
- Pobieranie konfiguracji przez sieć lokalną. Urządzenie dostaje przy pierwszym starcie przez DHCP adres i miejsce pliku konfiguracyjnego lub skryptu i je pobiera. Wymaga to działającego serwera DHCP i dostępnego serwera konfiguracji w tej lokalizacji lub za nią.
- Zgłoszenie do chmury zarządzania. Urządzenie jest powiązane po numerze seryjnym z Twoim środowiskiem zarządzania, przy pierwszym starcie łączy się na zewnątrz i tam dostaje konfigurację. Wymaga to tylko wychodzącego połączenia z internetem i dlatego jest zwykłą drogą dla oddziałów bez własnego IT na miejscu.
Problem jajka i kury tkwi w pierwszym przełączniku. Access point może się zgłosić dopiero wtedy, gdy działa przełącznik pod nim, a przełącznik dopiero wtedy, gdy router lub firewall daje połączenie na zewnątrz. Zaplanuj więc kolejność: najpierw połączenie na zewnątrz, potem przełącznik rdzeniowy, potem reszta. I zadbaj, żeby port, do którego podłączane jest nowe urządzenie, był w segmencie sieci, z którego wolno wyjść na zewnątrz; port wiszący tylko w sieci gościnnej albo w odizolowanym segmencie sprawia, że nowy przełącznik czeka w nieskończoność.
Na miejscu ktoś robi już tylko to, co musi człowiek: powiesić, wpiąć kable do właściwych portów, podłączyć zasilanie. Może to zrobić monter bez wiedzy sieciowej, o ile przy kartonie jest plan portów.
Na czym zero touch w praktyce się zacina
Większość nieudanych wdrożeń zero touch zawodzi nie na technice, tylko na jednym z tych pięciu punktów:
- Niezarejestrowane. Urządzenie kupiono inną drogą albo dostawca nie miał upoważnienia. Startuje wtedy jak puste urządzenie.
- Połączenie, które najpierw o coś prosi. Sieć hotelowa lub gościnna Wi-Fi ze stroną logowania albo proxy, którego urządzenie nie zna, po cichu blokuje pierwszy krok.
- Zbyt stare oprogramowanie z fabryki. Przełącznik, który leżał miesiącami na półce, może mieć wersję, której chmura zarządzania już nie akceptuje, a laptop musi się najpierw zaktualizować, zanim pojawi się reszta.
- Profil się nie zgadza. Laptop dla pracownika terenowego dostaje konfigurację biurową albo przełącznik trafia do złego oddziału. To administracja i najczęstszy błąd.
- Martwe po przybyciu. Urządzenie, które przychodzi uszkodzone, odkrywasz dopiero, gdy użytkownik je włącza. Ustal, jak szybko jest zamiennik, bo obok nie stoi technik.
Mały test przed dużym wdrożeniem wyłapie pierwsze cztery: dziesięć urządzeń, w prawdziwych lokalizacjach i na domowych łączach, a nie na stole testowym IT.
Koniec cyklu życia: wyrejestrowanie należy do procesu
Zarejestrowane urządzenie po wymazaniu pozostaje przypisane do Twojej organizacji. To jest zabezpieczenie: skradziony laptop, który ktoś instaluje od nowa, znów zgłosi się do Ciebie. Ale oznacza to też, że urządzenie, które sprzedajesz, przekazujesz lub oddajesz, musi najpierw zostać wyrejestrowane. Jeśli tego nie zrobisz, następny właściciel utknie z organizacją, której nie zna, a nabywca dostanie urządzenie, którego nie może użyć.
Wpisz więc wyrejestrowanie do procedury utylizacji, obok wymazania danych, i zapytaj dostawcę, jak to wygląda przy zwrotach i wymianach gwarancyjnych. Urządzenie zamienne z wymiany gwarancyjnej trzeba z kolei znów zarejestrować; inaczej pierwsza naprawa jest od razu końcem zero touch dla tego urządzenia.
Pięć pytań do dostawcy
- Czy możecie przypisać urządzenia do naszej organizacji przy zakupie, dla laptopów i sprzętu sieciowego, i jak zobaczymy, że to się stało?
- Jakiego upoważnienia potrzebujecie od nas i czy możemy je sami cofnąć?
- Co robicie, gdy urządzenie się nie zgłasza: kto dzwoni do użytkownika lub oddziału i jak szybko jest zamiennik?
- Czy ciężkie konfiguracje przygotowujecie wcześniej, a jeśli tak, co jeszcze dzieje się w magazynie?
- Jak wyrejestrowujecie urządzenia przy zwrocie, wymianie gwarancyjnej i utylizacji i czy dostaniemy na to potwierdzenie?
Dostawca, który na pierwsze i ostatnie pytanie nie ma konkretnej odpowiedzi, dostarcza urządzenia, a nie zero touch.
Gdzie kończy się nasza praca
Co robimy. Dostarczamy laptopy i sprzęt sieciowy, rejestrujemy je przy zakupie na Twoją organizację tam, gdzie producent na to pozwala, przygotowujemy profil i konfigurację, wysyłamy prosto do użytkownika lub oddziału i bierzemy na siebie pracę na miejscu, z własnymi lokalnymi inżynierami w każdym kraju. Przy utylizacji i wymianie gwarancyjnej dokonujemy wyrejestrowania.
Czego nie robimy. Środowisko zarządzania, tenant i konta rejestracyjne pozostają Twoje; pracujemy w nich z uprawnieniami, które nam dajesz i które możesz cofnąć. Nie jesteśmy producentem: czy urządzenie obsługuje zero touch i jaka jest na nie gwarancja, decyduje producent. A łącze internetowe w oddziale pochodzi od operatora; doradzamy i dostarczamy połączenie, ale infrastruktura pod spodem należy do niego.
Pytania, które nam zadajesz
Pięć, które wracają najczęściej.
Czym jest zero touch provisioning?
Zero touch provisioning to sposób uruchamiania urządzeń bez pracy ręcznej. Numer seryjny jest przy zakupie przypisywany do Twojej organizacji, a przy pierwszym włączeniu urządzenie samo się zgłasza i pobiera swoją konfigurację. Działa dla laptopów, tabletów i telefonów oraz dla sprzętu sieciowego, takiego jak przełączniki i access pointy.
Jaka jest różnica między zero touch provisioning a zero touch deployment?
W praktyce używa się ich zamiennie. Provisioning mówi się częściej o sprzęcie sieciowym, który pobiera konfigurację, deployment częściej o laptopach, które same się konfigurują. Zasada jest ta sama: żadnego technika między fabryką a użytkownikiem.
Czy istniejące laptopy też można wdrożyć przez zero touch?
Tak, ale nie bez wcześniejszej rejestracji i zwykle wymazania. Laptop już używany trzeba dodać do środowiska zarządzania, a potem zainstalować od nowa. Dla urządzeń, które i tak niedługo zostaną wymienione, często prościej poczekać na nowe.
Czego potrzebuje przełącznik, żeby sam się skonfigurować?
Działającego połączenia przy pierwszym starcie. Przy chmurze zarządzania jest to wychodzące połączenie z internetem; przy konfiguracji przez sieć lokalną serwer DHCP i dostępny serwer konfiguracji. Sprzęt wyżej, router lub firewall i przełącznik rdzeniowy, musi więc działać jako pierwszy.
Czy muszę wyrejestrować urządzenie przed sprzedażą?
Tak. Zarejestrowane urządzenie po wymazaniu pozostaje przypisane do Twojej organizacji i u następnego właściciela znów zgłosi się do Ciebie. Wpisz więc wyrejestrowanie na stałe do procedury utylizacji, zwrotów i wymian gwarancyjnych, obok wymazania danych.
Czytaj dalej
Z czym łączy się zero touch.
Zaplanujemy Twoje kolejne wdrożenie bez pracy ręcznej?
Napisz, ile urządzeń, w jakich lokalizacjach i co już jest zarejestrowane. Powiemy, którego ogniwa w łańcuchu jeszcze brakuje.
Praktyczna wiedza o IT w Twojej skrzynce
Nowe poradniki o zarządzaniu, bezpieczeństwie i stanowiskach pracy, pisane przez ludzi, którzy wykonują tę pracę. Bez sprzedażowego gadania, a z subskrypcji zrezygnujesz jednym kliknięciem.