
IVR: menu głosowe, przy którym dzwoniący nie odkładają słuchawki
IVR to menu głosowe, które dzwoniący słyszy, zanim z kimkolwiek porozmawia: „W sprawie awarii wybierz 1”. Dobrze zbudowane łączy dzwoniącego za pierwszym razem z właściwą osobą; źle zbudowane sprawia, że odkłada słuchawkę i dzwoni do kogoś innego. Oto jak zbudować telefoniczne menu, które pomaga dzwoniącym szybciej, zamiast ich zatrzymywać.
Menu jest pożyteczne tylko wtedy, gdy szybciej łączy dzwoniącego z właściwą osobą niż zwykła grupa dzwonienia lub recepcja.
Trzymaj się kilku opcji na poziom, najpopularniejsze pierwsze, słowami dzwoniącego, i zawsze zapewnij drogę do człowieka.
Mierz, gdzie dzwoniący się rozłączają i które opcje wybierają błędnie; tam jest poprawa, a nie w nowym nagraniu powitania.
Co robi IVR i kiedy go nie potrzebujesz
IVR to skrót od interactive voice response: dzwoniący wybiera klawiszami telefonu albo głosem, a centrala kieruje rozmowę dalej. Prostą postać w wielu centralach i w Teams nazywa się automatyczną sekretarką. Rozbudowane wersje sprawdzają także godziny pracy, pytają o numer klienta albo same odpowiadają, na przykład podając status zamówienia.
Pytanie, które trzeba zadać wcześniej: czy w ogóle go potrzebujesz? Jeśli wszystkie rozmowy odbiera jeden zespół, menu tylko wydłuża czas oczekiwania. Grupa, w której dzwoni u każdego wolnego, albo recepcja, która przełącza, jest wtedy szybsza i milsza. Menu zwraca się dopiero wtedy, gdy na różne pytania odpowiadają faktycznie różni ludzie albo gdy poza godzinami pracy chcesz zrobić coś innego niż w ich trakcie.
Budowa: mało opcji, najczęstsze pierwsze
Większość menu rośnie o kolejne działy, które chcą się w nim znaleźć, i tak brzmi. Zacznij odwrotnie: od powodów, dla których ludzie dzwonią, w kolejności częstości. Weź je z rejestru rozmów albo przez tydzień poproś o to osoby odbierające.
- Najwyżej cztery opcje na poziom. Przy większej liczbie dzwoniący nie pamięta pierwszej, gdy słyszy ostatnią, i wciska na chybił trafił.
- Najpierw najczęstsza sprawa. Kto dzwoni najczęściej, słucha najkrócej.
- Najwyżej dwa poziomy. Każdy kolejny poziom to miejsce, w którym dzwoniący może wybrać źle albo zrezygnować.
- Zawsze droga do człowieka. Stały klawisz dla „czegoś innego” lub „konsultanta”, działający na każdym poziomie. Kto nie widzi swojej sprawy w menu, nie powinien musieć zgadywać.
- Najpierw opcja, potem numer. „W sprawie awarii wybierz 1” jest lepsze niż „wybierz 1, jeśli dzwonisz w sprawie awarii”: dzwoniący najpierw słyszy, czy to o niego chodzi.
Teksty: krótko, słowami dzwoniącego
Menu częściej zawodzi przez tekst niż przez technikę. Nazywaj sprawę dzwoniącego, a nie nazwę swojego działu: „faktura lub płatność” mówi klientowi więcej niż „dział rozrachunków”.
- Powitanie niech będzie krótkie. Nazwa organizacji i od razu pierwsza opcja. Bez reklam i bez odesłania do strony internetowej, z której dzwoniący właśnie nie skorzystał.
- Przeczytaj je na głos komuś, kto nie zna Twojej organizacji, i zapytaj, który klawisz wybrałby przy trzech zwykłych sprawach.
- Jeden głos i jeden ton. Nagrany lub z syntezatora mowy, ale nie na przemian; menu, które w połowie zmienia głos, brzmi jak błąd.
- Żadnego „nasze menu uległo zmianie”. Dzwoniący nie zna na pamięć Twojego starego menu; to zdanie tylko zabiera czas.
Jeśli obsługujesz klientów w kilku językach, wybór języka jest pierwszym pytaniem. Postaw je przed wszystkim innym i zrób krótkie albo daj każdemu językowi własny numer, żeby wybór nie był potrzebny.
Godziny pracy, święta i komunikaty o awariach
Duża część irytacji powstaje poza godzinami pracy: menu, które o ósmej wieczorem nadal mówi „wybierz 2 w sprawie sprzedaży”, a potem zostawia dzwoniącego w pustej kolejce.
- Godziny pracy w menu, nie tylko w grupie. Poza nimi dzwoniący od razu słyszy, co jest możliwe: prośba o oddzwonienie, numer dyżurny albo poczta głosowa, którą ktoś rzeczywiście odsłucha następnego ranka.
- Kalendarz świąt, który ktoś aktualizuje. Wprowadź dni na rok naprzód w centrali i wyznacz właściciela; inaczej drugi dzień świąt będzie dniem roboczym.
- Komunikat o awarii, który szybko włączysz. Przy dużej awarii chcesz móc odtworzyć na początku menu jedno zdanie, bez udziału technika. Ustal z góry, kto może to zrobić i jak, na przykład przez aplikację centrali albo stały kod klawiszowy.
Po menu: kolejka, pozycja i oddzwanianie
Menu to połowa tego, co przeżywa dzwoniący; kolejka za nim to druga połowa. Kto grzecznie wybierze właściwą opcję, a potem przez kilka minut słucha muzyki, zapamięta czekanie, a nie menu.
- Powiedz, jak długo to potrwa. Pozycja w kolejce albo przewidywany czas oczekiwania pozwala dzwoniącemu samemu zdecydować, czy zostaje.
- Zaproponuj oddzwonienie, gdy czas oczekiwania rośnie. Dzwoniący zachowuje miejsce i się rozłącza; Ty oddzwaniasz, gdy ktoś się zwolni.
- Ustal granicę. Po uzgodnionym czasie rozmowa trafia do drugiej grupy albo na pocztę głosową, zamiast trwać bez końca.
- Nie powtarzaj co pół minuty, że rozmowa jest ważna. Raz wystarczy; potem irytuje bardziej niż muzyka.
Jak ustawić kolejki, grupy i opcje oddzwaniania w centrali, opisuje nasza strona o centrali telefonicznej w chmurze.
Mierzenie IVR: gdzie dzwoniący się rozłączają
Menu nigdy nie jest skończone. Centrala zapisuje, co dzieje się przy każdej opcji, i tam widać usprawnienia, które inaczej umykają.
- Gdzie dzwoniący się rozłączają? Podczas powitania, na drugim poziomie czy dopiero w kolejce. Każde miejsce wymaga innego rozwiązania.
- Która opcja jest wybierana najczęściej? Jeśli nie stoi na początku, przenieś ją na początek.
- Jak często rozmowy są przełączane dalej? Dużo przełączeń między dwiema grupami znaczy, że dzwoniący źle rozumieją opcję. Naprawia się to w tekście, a nie u pracowników.
- Jak często wybierane jest „konsultant”? Jeśli to najpopularniejszy klawisz, menu nie odpowiada na pytania.
Dzwoń też sam, raz w miesiącu, także poza godzinami pracy. Zapisuj, jaką zmianę i kiedy wprowadzono, żeby zmianę w liczbach móc powiązać z tym, co zrobiłeś.
Rozpoznawanie mowy i AI w menu
Coraz więcej central pozwala dzwoniącemu wypowiedzieć sprawę zamiast wybierać klawisz. Dobrze działa to przy ograniczonej liczbie wyraźnych tematów, gorzej przy gwarze, hałasie w tle albo pytaniu, które nigdzie nie pasuje.
- Zachowaj klawisze jako rozwiązanie awaryjne. Kto dwa razy nie został zrozumiany, powinien móc jednak wybrać lub trafić do człowieka.
- Nie pozwól, by bot zamykał drzwi. Asystent głosowy, który nie rozumie pytania i trzyma dzwoniącego w pętli, kosztuje więcej niż menu z trzema klawiszami.
- Głos to dane osobowe. Zapytaj, gdzie odbywa się przetwarzanie mowy, czy nagrania są przechowywane i czy dostawca używa ich do ulepszania własnych modeli.
Pomyśl także o dzwoniących, dla których menu głosowe jest trudne, na przykład o osobach niedosłyszących. Inny kanał, jak czat lub e-mail, z wyraźną informacją na stronie, należy do dostępnego menu.
Gdzie kończy się nasza praca
Nie dostarczamy minut, abonamentów ani numerów. Pozostają u operatora telefonicznego, którego wybierzesz. Centrala lub platforma contact center, w której działa menu, należy do podmiotu trzeciego, z jego możliwościami i ograniczeniami; nie zrobimy z niej więcej, niż pozwala produkt.
Co robimy: budujemy i konfigurujemy menu w Twojej centrali lub w Teams, ustawiamy godziny pracy, święta i komunikat o awarii, kolejki i opcje oddzwaniania za menu, dostarczamy aparaty i słuchawki, sieć pod spodem i zarządzanie potem. Teksty i decyzja, które sprawy trafiają do którego kolegi, zostają po Twojej stronie; my myślimy razem z Tobą i je wprowadzamy.
Pytania, które słyszymy najczęściej
Pięć, które wracają najczęściej.
Czym jest IVR?
IVR to skrót od interactive voice response: telefoniczne menu głosowe, w którym dzwoniący klawiszami lub głosem wybiera, dokąd trafi jego rozmowa. Centrala łączy go potem z właściwą grupą, pocztą głosową albo prośbą o oddzwonienie. Rozbudowane wersje sprawdzają także godziny pracy albo same podają informacje.
Ile opcji może mieć menu głosowe?
Trzymaj się najwyżej czterech opcji na poziom i najwyżej dwóch poziomów. Przy większej liczbie dzwoniący nie pamięta pierwszej, gdy słyszy ostatnią. Najczęstszą sprawę postaw na początku i zadbaj, żeby na każdym poziomie była droga do konsultanta.
Czym różni się IVR od automatycznej sekretarki?
Automatyczna sekretarka to prosta forma: tekst powitalny i kilka opcji przełączających do grupy lub osoby. IVR potrafi więcej, na przykład zapytać o numer klienta, wyszukać informację albo rozpoznać mowę. Dla większości organizacji prosta forma wystarcza.
Czy mogę sam zmieniać menu głosowe?
W większości central w chmurze tak, przez panel zarządzania lub aplikację. Ustal, kto może to robić, żeby nie każdy mógł zmieniać menu, i zapisuj, co i kiedy zmieniasz. Najużyteczniejsze do samodzielnej obsługi jest komunikat o awarii, który szybko włączasz i wyłączasz.
Czy dostarczacie też numery i minuty?
Nie. Numery, abonamenty i minuty pozostają u operatora telefonicznego, którego wybierzesz, a centrala należy do podmiotu trzeciego. My konfigurujemy menu, kolejki i godziny pracy, dostarczamy aparaty i sieć pod spodem oraz zarządzamy tym później.
Czytaj dalej
Z czym łączy się menu głosowe.
Zadzwonimy do Twojego menu i sprawdzimy?
Wyślij nam numer i listę powodów, dla których dzwonią klienci. Zadzwonimy do Twojego menu i powiemy, które opcje, teksty i godziny zmienilibyśmy.
Praktyczna wiedza o IT w Twojej skrzynce
Nowe poradniki o zarządzaniu, bezpieczeństwie i stanowiskach pracy, pisane przez ludzi, którzy wykonują tę pracę. Bez sprzedażowego gadania, a z subskrypcji zrezygnujesz jednym kliknięciem.