
IT w szkołach: setki logowań naraz
Sieć biurowa radzi sobie z ludźmi, którzy przychodzą w ciągu godziny. Szkoła musi obsłużyć czterysta urządzeń łączących się w tych samych czterech minutach, pięć razy dziennie, a potem prawie nic aż do następnego dzwonka.
Szkolne sieci zawodzą na współbieżności, a nie na paśmie. Setki urządzeń uwierzytelniających się w tych samych kilku minutach to zupełnie inne obciążenie niż te same urządzenia przeglądające internet przez całe przedpołudnie, a pojemność trzeba planować pod dzwonek, nie pod średnią.
Projektuj pod gęstość urządzeń w sali, a nie pod zasięg w budynku. Aula na dwieście miejsc wymaga innego rozmieszczenia punktów dostępowych niż korytarz o tej samej powierzchni.
W okresie egzaminów wstrzymaj zmiany, duże prace planuj na wakacje i pogódź się z tym, że rytm wyznacza kalendarz, a nie technologia.
Problemem jest współbieżność, a nie pasmo
Szkoły regularnie kupują więcej internetu, żeby rozwiązać problem, który z przepustowością łącza nie ma nic wspólnego. O dziewiątej rano łącze nie jest nasycone. Punkty dostępowe obsługują czterysta jednoczesnych prób uwierzytelnienia i to ścieżka uwierzytelniania jest wąskim gardłem.
Objawy zdradzają przyczynę: przez cztery minuty wszystko działa wolno, a potem jest dobrze, dzieje się to na początku każdej lekcji, a test prędkości wykonany o dziesiątej pokazuje, że łącze jest w pełni zdrowe. To problem współbieżności i dokupienie pasma go nie rusza.
Projektuj pod gęstość w sali
| Przestrzeń | Co ma znaczenie | Podejście |
|---|---|---|
| Klasa, 30 miejsc | Wszystkie urządzenia aktywne w tej samej chwili | Jeden punkt dostępowy na salę, a nie na dwie sale |
| Aula, 200 miejsc | Bardzo duża gęstość na małej powierzchni | Kilka urządzeń o obniżonej mocy i wąskich kanałach |
| Korytarze i części wspólne | Roaming w trakcie chodzenia, niska przepustowość | Planowanie pod zasięg, mniej urządzeń |
| Sale egzaminacyjne | Przede wszystkim niezawodność, czasem ograniczony dostęp | Tam gdzie się da kablem, osobny segment |
Błąd w auli to najczęstsza wada projektu, którą poprawiamy. Pojedynczy punkt dostępowy o dużej mocy, obejmujący dwieście miejsc, daje doskonałą mapę zasięgu i nieużyteczną sieć.
Mierz przy pełnej sali
Dwieście osób pochłania sporo sygnału. Aula, która w środę po południu w czasie wakacji wypada wzorowo, zachowuje się inaczej z klasą w środku, dlatego mierzymy w realistycznych warunkach przy użyciu Ekahau, zamiast modelować na podstawie planu piętra.
Metodę opisujemy na stronie o Wi-Fi dla firm. W edukacji ma to większe znaczenie niż w większości branż, bo gęstość jest większa, a awaria bardziej widoczna.
Konta zmieniają się we wrześniu
Każda szkoła ma roczny cykl, którego nie ma żadne biuro: duży nabór, duża grupa absolwentów i jednoczesna zmiana wszystkich grup klasowych. Jeśli zakładanie i usuwanie kont odbywa się ręcznie, wrzesień kosztuje tygodnie, a absolwenci zachowują dostęp znacznie dłużej, niż powinni.
Zautomatyzowanie tego na podstawie systemu ewidencji uczniów to najbardziej opłacalna integracja w większości szkolnych środowisk. Likwiduje wrześniowe zaległości i zamyka lukę w dostępie, którą znajduje każdy audyt.
Rytm wyznacza kalendarz
W handlu unikamy grudnia. W edukacji ograniczenia są twardsze i jest ich więcej: żadnych zmian w tygodniach egzaminów, żadnych zmian w pierwszych dwóch tygodniach roku szkolnego, a duże prace latem, bo to jedyne prawdziwe okno.
Skupia to bardzo dużo pracy w kilku tygodniach, co oznacza, że trzeba ją zaplanować wiosną, a nie ustalać w czerwcu. Szkoły, które planują letnie prace w kwietniu, kończą je. Te, które decydują w czerwcu, robią połowę.
Urządzenia szkolne i prywatne obok siebie
Większość szkół ma oba rodzaje: urządzenia zarządzane w salach i urządzenia prywatne, które przynoszą uczniowie. W tej samej sieci wymagają innego traktowania: urządzenia zarządzane w segmencie z dostępem do zasobów wewnętrznych, prywatne w takim, który dochodzi do internetu i do niczego więcej.
Czysta granica między nimi sprawia, że urządzenie ucznia nie staje się drogą do systemów administracyjnych. To zwykła segmentacja, a zaskakująco często się ją pomija.
O co pytają nas w tej sprawie
Pytania zadawane przez szkolnych koordynatorów IT.
Dlaczego Wi-Fi w naszej szkole jest wolne tylko na początku lekcji?
Bo setki urządzeń uwierzytelniają się w tych samych kilku minutach. To problem współbieżności w punktach dostępowych i ścieżce uwierzytelniania, a nie problem pasma, dlatego test prędkości wykonany później pokazuje zdrowe łącze. Dokupienie internetu tego nie zmieni.
Ile punktów dostępowych potrzebuje aula?
Więcej, niż sugeruje mapa zasięgu, każdy z niższą mocą. Jedno mocne urządzenie obejmujące dwieście miejsc daje dobry zasięg i słabą pojemność. Liczba zależy od liczby miejsc i rodzaju urządzeń, dlatego mierzymy, a nie szacujemy.
Kiedy w szkole można wykonać duże prace IT?
W praktyce w wakacje letnie, a mniejsze prace w innych przerwach. Nic w tygodniach egzaminów i nic w pierwszych dwóch tygodniach roku szkolnego. Dlatego letnie prace trzeba zaplanować wiosną, a nie rozstrzygać w czerwcu.
Jak bezpiecznie obsłużyć urządzenia uczniów?
W osobnym segmencie, który dochodzi do internetu i do niczego wewnętrznego. Zarządzane urządzenia klasowe mają własny segment z dostępem do zasobów szkoły. Utrzymanie tej granicy zapobiega temu, by urządzenie prywatne stało się drogą do systemów administracyjnych.
Gdzie to leży w naszej pracy
Usługi, które za tym stoją.
Chcesz, żebyśmy spojrzeli na Twoje placówki?
Pół godziny rozmowy zwykle wystarcza, by wiedzieć, czy jesteśmy właściwym partnerem, a jeśli nie jesteśmy, powiemy to wprost.
Praktyczna wiedza o IT w Twojej skrzynce
Nowe poradniki o zarządzaniu, bezpieczeństwie i stanowiskach pracy, pisane przez ludzi, którzy wykonują tę pracę. Bez sprzedażowego gadania, a z subskrypcji zrezygnujesz jednym kliknięciem.